வல்லரசு அமெரிக்கா, எத்தனை அழகாக, தான் போற்றும் மதிப்பு களையும்,  தனது கொள்கை களையும் உலகின் மீது திணித்து அவற்றை உன்னதமாக பார்க்க வைத்தது.  ராணுவ பலம், வர்த்தக நிறுவனங்களின் ஆற்றல், மீடியா மூலமான திட்டமிட்ட பிரச்சாரம் என அமெரிக்கா தன்னைப் பற்றிய கம்பீரமான தோற்றத்தை உருவாக்கி கொண்டு,  மற்ற நாடுகளுக்கான முன்னுதாரணமாக காட்டிக் கொண்டது.  

டைம் வார்னர், டிஸ்ஸி, ஹாலிவுட், மைக்ரோசாப்ட் ஐ-பாட் என அமெரிக்கா உருவாக்கி தந்த அடையா ளங்கள் தான் எத்தனை எத்தனை!.  அமெரிக்கா வளமான  தேசமாக மட்டுமா விளங்கியது, வாய்ப்புகளின் தேசமாகவும் அல்லவா  கவர்ந்திழுத் தது.  சுதந்திர பூமியாக தலை நிமிர்ந்து நின்ற அமெரிக்கா, சொர்க்கத்தில் தங்களது எதிர்காலத்தை தேடி படை யெடுத்த வர்கள் தான் எத்தனை பேர். 

இந்தியாவில் இருந்து பொறியியல் பட்டதாரிகள், பச்சை அட்டை கனவுகளோடு அமெரிக்காவுக்கு குடியேறினார்கள் என்றால் பல நாடுகளைச் சேர்ந்தவர்கள் அழையா விருந்தாளிகள் நுழைந்து அமெரிக்கா வில் சட்டவிரோதமாக குடியேறி, வளமான வாழ்க்கையை தேடுகின்றனர்.

அமெரிக்கா, அதன் வளத்திற்காகவும்,  ஆற்றலுக்காகவும் இன்றளவும் வியப்போடும் பெருமிதத்தோடும் அல்லவா நோக்கப்பட்டு வருகிறது.  அதன் எதிர்ப்பாளர்கள் கூட, அமெரிக்காவை   பொறாமையோடு பார்த்தது உண்டே! ஆனால் அந்தோ பரிதாபம் இதெல்லாம் பழங்கதை.

 இன்று அமெரிக்கா நிலைகுலைந்த தேசமாக  உலகின் முன்தலை குனிந்து  நிற்கிறது. வீட்டுக் கடன்  நெருக் கடியால் ஏற்பட்ட பொருளாதார சீர் குலைவு, அமெரிக்காவை எள்ளி நகை யாட வைத்து விட்டது. நிதி தேவதை களாக கருதப்பட்ட, முதலீட்டு வங்கி களும், வங்கிகளும் தள்ளாடி, தடுமாறி அவற்றில் பல திவாலாகும் நிலைக்கு  ஆளாகி  தவிப்பதை பார்க்கும் போது அமெரிக்கா  அவ்வளவு தானா என்ற  கேள்வி எழுவது இயல்பானது தான்.

 ஆனால் இந்த பொருளாதார நெருக்கடியை  விட  இதன் மூலம்  வெளிச்சத்திற்கு வந்திருக்கும் அமெரிக்காவின் அடிப்படையான பலவீனங்களும், குறைபாடுகளும் தான் நம்ப முடியாமல் இருக்கின்றன.

ஆம் வளமான தேசமாக கருதப்பட்ட அமெரிக்கா மிகப்பெரிய கடனாளி தேசமாக  இருப்பதை இப்போது தெரிய வந்துள்ளது.  அமெரிக்காவின் வளம், கடன் வாங் கப்பட்டது என்பதும், அமெரிக்கர்கள் கடன் வாங்கியே செல்வந்தர்கள் போலவும் வாழ்ந்து கொண்டிருக் கின்றனர் என்பதையும்  நிதி நெருக்கடி உலகிற்கு உயர்த்தியிருக்கிறது.

அமெரிக்காவை உலுக்கியது வெறும் வீட்டுக்கடன் நெருக்கடி மட்டும்தான் என்றால் கூட அந்நாடு சமாளித்து விடும்.  ஆனால்  அதன் பொருளாதாரம் அடிப்படையில் பலவீனமாக இருப்பதே பிரச்சனை.

அமெரிக்க பொருளாதாரம் கடனால் இயங்குகிறது.   அமெரிக்கர்கள் மட்டும் அல்ல அமெரிக்க அரசே கூட, கடனில் தான் காலத்தை கழித்துக் கொண்டிருக் கிறது தெரியுமா?
 அதோடு அமெரிக்கா தனது ராணுவ செலவுக்காக லட்சக்கணக்கான கோடி களை வாரி இறைத்து கொண் டிருக்கிறது என்பதையும் மறந்து விடக்கூடாது. 

நுகர்வோர் கடன், அரசு கடன் என எல்லாமுமாக சேர்த்து அமெரிக்காவின் கடன் 10 லட்சம் கோடி டாலராக இருக்கிறது.  அமெரிக்கா, ஜப்பான் மற்றும் சீனா போன்ற நாடுகளிடம் ஆண்டு தோறும் 90000 கோடி டாலர் கடன் வாங்குகிறது.  அதாவது ஒவ்வொரு நாளும் 250 கோடி டாலர்கள் அமெரிக்காவின் நடப்பு கணக்கு பற்றாக்குறை 60,000 கோடி டாலராக இருக்கிறது. நடப்பு கணக்கு என்பது ஒரு குடும்பத்தின் வரவு செலவு கணக்கு  போல, இறக்குமதி மற்றும் ஏற்றுமதிக்கான செலவு இது. 

ஏற்றுமதியை விட இறக்குமதி அதிகமாக இருந்தால் பற்றாக்குறை ஏற்படும். ஆனால் அமெரிக்காவோ, இந்த பற்றாக்குறை பற்றி கவலைப்படாமல் மேலும் மேலும் கடன் வாங்கி கொண்டிருக்கிறது.  15 ஆண்டுகளுக்கு முன் சீனாவுடன்  அதற்கு நடப்பு கணக்கு பற்றாக்குறை இருக்க வில்லை.  இன்றோ, அமெரிக்க அரசு சீனாவிடம் கடன்பட்டிருக்கிறது. 

சீனா, தைவான், ஜப்பான், வளைகுடா நாடுகள் அமெரிக்க அரசின் கடன் பத்திரங்களை வங்கி வைத் திருக்கின்றன.  இந்த பணம் தான் அமெரிக்கர்களின் வாழ்க்கையில் வளம் சேர்த்துக் கொண்டிருக்கிறது- சரியாக  சொல்வதானால் அப்படியொரு தோற்றத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது.

 ஆம்  அமெரிக்கா இன்று கடன்பட்டு நிற்கும் தேசம். இது திடீரென தெரிய வந்துள்ள உண்மை அல்ல. அமெரிக்கா நிபுணர்கள் பலர் அந்நாடு பாதை மாறி வருவதையும்,  கடனைச் சார்ந்து  நிற்கும் பொருளாதாரமாக உருவாகி வருவதையும் சுட்டிக் காட்டவே செய்துள்ளனர்.

அதாவது  அமெரிக்காவில் உற்பத் திக்கான முக்கியத்துவம் குறைந்து நிதித்துறை ஆதிக்கம் செலுத்துவதாக நிபுணர்கள் தொடர்ந்து கூறி வந்துள்ளனர். அமெரிக்கா தான் பயன்படுத்தும் பெரும்பாலான  பொருட்களை  மற்ற நாடுகளிடம் இருந்தே வாங்கி பயன்படுத்த தொடங்கியதால், உற்பத்தி துறை வீழ்ச்சியடைந்தது. 

1970-களுக்கு பிறகு அரசு திட்டமிட்டு இதனை ஊக்குவித்தது.  அமெரிக்க நிறுவனங்களும் உற்பத்தி செலவு குறைவான நாடுகளுக்கு தொழிற்சாலைகளை மாற்றிக் கொண்டன.  உற்பத்திக்கு பதிலாக அரசு நிதித்துறை செயல்பாடுகளையே ஊக்குவித்தது. 

அமெரிக்காவின் ஏற்றுமதியும் குறைந்து  இறக்குமதியே அதிகரித்தது.  அமெரிக்கா தான் பயன்படுத்தும் பெரும்பாலான  பொருட்களை  பிற நாடுகளிடம் இருந்தே  வாங்கி குவித்தது.  இதனால்  ஏற்படக் கூடிய நிதி பற்றாக்குறை அரசு வாங்கிய கடன் மூலம் சுலபமாக சரி செய்யப்பட்டன.

வங்கிகளும்  முதலீட்டு வங்கிகளும், நிதி பெருக்கத்தில் ஈடுபட்டு, பங்குச் சந்தையில் பணம் புரளச் செய்து, செல்வச் செழிப்பான  தோற்றத்தை  கொடுத்தன.  அமெரிக்கர்களும்கடன் அட்டை மூலம் பொய்யான  வாங்கும் திறனை   பெற்று மகிழ்ந்து கொண்டிருந்தனர். 

 ஆனால் எல்லாவற்றிற்குமே கடன் தான் அடிப்படையாக இருந்தது. அமெரிக்க சந்தை திறந்து விடப் பட்டிருந்ததால், கொரியா, சீனா, ஜப்பான் போன்ற நாடுகள்  தங்கள் பொருட்களை அமெரிக்காவுக்கு ஏற்றுமதி செய்து விட்டு,  அந்த நம்பிக்கையில் அந்நாட்டு கடன் பத்திரங்களை  தாராளமாக வாங்கி கொண்டன.  அதாவது அமெரிக்கா, இறக்குமதிக்கான செலவுக்கு அந்நாடுகளிடம்     இருந்தே கடன் வாங்கி வந்தது.

 டாலரின் பலம் அமெரிக்காவின் சக்தியும் இதற்கு கை கொடுத்தன.  இது போதாது என்று அமெரிக்க நிதித்துறையும், வீட்டுக்கடனை வாரி வழங்கி அந்த கடனையே பத்திரங்களாக  மாற்றி உலகை அவற்றில் முதலீடு செய்ய வைத்து, பணப்புழக்கத்தை  உச்சத்துக்கு கொண்டு சென்றன.

இப்போது அமெரிக்கா தனது கடனில் 40 சதவீதத்தை  வெளிநாட்டு வங்கிகளிடம் இருந்து பெற்று வருகிறது.  அதன் ஒட்டுமொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 6 சதவிகிதம் வெளிநாட்டு கடனாக இருக்கிறது.

 ஒரு காலத்தில் அமெரிக்கா, உலகிற்கே படி அளக்கும் தேசமாக இருந்தது. இன்றோ அது உலகின் மிகப்பெரிய கடனாளி தேசமாக உள்ளது.  ஒரு வல்லரசு எப்படி கடனாளி தேசமாகவும் இருக்க முடியும். அமெரிக்க நிதித்துறையின் ஆதிக்கம் கேள்விக்குள்ளாகி இருக்கும் நிலையில்,  அமெரிக்காவின் பொருளாதார பலமும் ஆட்டம் கண்டுள்ளது.

 அமெரிக்காவின் அரசு பத்திரங்களை வாங்கி வைத்துள்ள நாடுகள், அதனை திருப்பிக் கேட்டால்  அமெரிக்காவின் நிலை என்னாகும்? அப்படியொரு நெருக்கடி அமெரிக்காவுக்கு ஏற்படாவிட்டாலும், அது தான் வாங்கிய கடனை, மதிப்பு குறைந்த டாலரில் திருப்பி செலுத்த நேர்ந்தாலே பெரும் இழப்பு ஏற்படுமே.

1600-களில்  டச்சு பேரரசு, 1700-களில் ஸ்பெயின் பேரரசு, 1800-களில்  ஆங்கிலேயே பேரரசு இதே நிலைக்கு ஆளாகி முடிவுக்கு  வந்ததாக  வரலாறு சொல்கிறது.  இதே நிலை அமெரிக்காவுக்கு ஏற்படலாம்

 இதெல்லாம் 15 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய நிலை. 1990களுக்கு பிறகு ஐஸ்லாந்து விஸ்வரூப வளர்ச்சியின் மூலம்,  உலகின்  கவனத்தை ஈர்த்ததோடு பொருளாதார துறையிலும் முத்திரை பதித்தது. 

ஐஸ்லாந்து  வங்கிகள் சர்வதேச  வங்கிகளாக  உருவாகி, அந் நாட்டுக்கு வெளிநாட்டு முதலீடுகள் பாய்ந்தோடி வந்து, ஐஸ்லாந்தில் இருந்தவர்களின் வாழ்க்கைத் தரம் பல மடங்கு உயர்ந்து, இந்த தீவு தேசம் செழிப்பாக விளங்கியது.  உலகி லேயே தனி நபர் வருமானம் அதிகம் உள்ள நாடுகளில் ஒன்றாகவும் உருவாகி,  ஐ.நா.  சபையின்  மனித மேம்பாட்டு அட்டவணையின் படி, மிகவும் வளர்ச்சி அடைந்த நாடு என்னும் அந்தஸ்தையும் பெற்றது. 

இந்த பெருமை எல்லாம் இத்தனை  விரைவில் பழங்கதையாகும் என்று ஐஸ்லாந்து மக்கள் நினைத்து கூட பார்த்திருக்க  மாட்டார்கள். இன்று, ஐஸ்லாந்து  பொருளாதார வளர்ச்சிக் கான  அடையாளமாக  இல்லாமல், பொருளாதார சீரழிவுக்கான உதாரண மாக  மாறியிருக்கிறது.  

வேகமாக  வளரும் ஒரு பொருளாதாரம் அதைவிட  வேகமாக வீழ்ச்சியடையவும்  முடியும் என்பதற்கான  எச்சரிக்கை  கதையாக ஐஸ்லாந்து திகழ்கிறது.  அமெரிக்கா  நிதி சுனாமியால் உலகை உலுக்கிய நிதி நெருக்கடியே  இதற்கு காரணம்.  சர்வதேச  நிதி நெருக்கடியில்  அதிகம் சேதத்திற்கு உள்ளானது ஐஸ்லாந்து தான்!

 ஐஸ்லாந்து மட்டும் பாதை மாறாமல் இருந்திருந்தால் இந்த நிதி நெருக்கடியால் தீண்டப்படாமலே இருந்திருக்கும். நிதி நெருக்கடியின் பாதிப்பு பற்றி பேசப்படும் போது, ஐஸ்லாந்தை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய அவசியமும் இருந்திருக்காது. 

இத்தனைக்கும், ஐஸ்லாந்துக்கும் அமெரிக்க நெருக்கடிக்கும் நேரடி யான தொடர்பில்லை.
 மற்ற நாடுகளைப் போல, அமெரிக்க வங்கித் துறையில் ஐஸ்லாந்து  வங்கிகள் முதலீடு செய்திருக்கவும் இல்லை.  ஆனாலும் கூட சர்வதேச நிதி நெருக்கடியால், தேசமே  திவாலாகும் அளவுக்கு ஐஸ்லாந்து பொருளாதாரம் ஆட்டம் கண்டுவிட்டது. 

இந்த பாதிப்பு ஏற்பட்டது எப்படி? ஐஸ்லாந்தின் போதாத காலம் என்றும் சொல்லலாம்- தாராளமயமாக்கல் என்றும் தவறான பாதை என்றும் சொல்லலாம்! வடக்கு ஐரோப்பாவில் அட்லாண்டிக் பெருங்கடலில் அமைந் திருக்கும் தீவு நாடான  ஐஸ்லாந்து குடியரசு  மலைகளும், மணல் மேடுகளும், பனிப்பாறைகளும் நிறைந்த பூமி. நார்வே நாட்டைச் சேர்ந்த  தளபதி  ஒருவர் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் ஐஸ்லாந்தில் குடியேறிய பிறகு, அந்நாட்டில்  பலர் குடியேறி வசிக்கத் தொடங்கினர்.

ஆரம்ப காலம் தொட்டு மீன்பிடித்தாலும், விவசாயமும் தான் ஐஸ்லாந்தின் பொருளாதாரத்தை இயக்கி வந்தன.  1990கள் வரை  ஐஸ்லாந்து, இருக்கும் வளத்தில் திருப்தி காணும்  பொருளாதாரமாகவே இருந்தது.

 இந்தியாவுக்கும், ஐஸ்லாந்துக்கும் எந்த ஒற்றுமையும் இல்லாவிட்டாலும், 1991-ல் இந்தியாவில் பொருளாதார சீர்திருத்தத்தின் மூலம் தனியார் மயமாக்கம் கதவுகள்  திறக்கப்பட்டது போல  ஐஸ்லாந்திலும், 1991-ம் ஆண்டில்  சுதந்திர சந்தை கொள்கை பின்பற்றப்பட்டு நிறுவனங்கள் மற்றும் வங்கிகள் தனியார் மயமாக்கப் பட்டன.  அதன் பிறகு வந்த எல்லா அரசுகளுமே தனியார் மயமாக்கலை ஊக்குவித்தன. இதன் விளைவாக 2000-த்துக்கு பிறகு ஐஸ்லாந்து  அபரிமிதமான  வளர்ச்சி கண்டது.

 மீன்பிடி தொழில் மற்றும் அலுமினிய உருக்காலை ஆகியவை சிறந்து விளங்கியதோடு, பசுமை எரிசக்தி தொழில்நுட்பத்தில் பெரும் முதலீடு செய்யப்பட்டிருந்தாலும், ஐஸ்லாந்தின்  வளர்ச்சிக்கு மையமாக விளங்கியது வங்கிகளே!

உடனே  நூற்றுக்கணக்கான வங்கி களை நினைத்துக் கொள்ள வேண்டாம்.  ஐஸ்லாந்தில் இருந்ததே மூன்று பிரதான வங்கிகள் தான்.  தனியார் மயமாக் கப்பட்ட அந்த வங்கிகள், கட்டுப்பாட்டு சங்கிலி நீக்கப்பட்டதால் அபார வளர்ச்சி கண்டன.  ஐஸ்லாந்து பொருளாதாரம் சிறியது என்பதால் வங்கிகள்  வளர்ச்சிக் காக வெளிநாடுகளில் விரிவாக்கம் செய்து கொண்டன.  பிரிட்டன் உள்ளிட்ட ஐரோப்பிய நாடுகளில் துணை நிறுவனங்கள்  மற்றும் கிளைகள் மூலம் வங்கிகள் வேகமாக வளர்ந்தன. 

பிரிட்டன் போன்ற நாடுகளில் டெபாசிட் திரட்டப்பட்டு, வங்கி களுக்கு  இடையிலான சர்வதேச கடன் சந்தையில் குறுகிய கால கடன் பெறப்பட்டு, வர்த்தகம் விரிவடைந்தது.
 இதே காலத்தில், ஐஸ்லாந்து மைய வங்கி வட்டியை உயர்த்தியதால், வெளிநாடு கடனும், முதலீடும் உள்ளூர் பணத்தை விட மலிவாக கிடைத்தது.  ஐஸ்லாந்து வங்கிகளும் சர்வதேச சந்தையில் திரட்டிய நிதியை கொண்டு உள்ளூரில் கடன்களை வாரி வழங்கியது.

குறைவான வட்டியில் கிடைத்த இந்த வெளிநாட்டு கடனை கொண்டு  ஐஸ்லாந்து மக்கள் வீடுகளை  வாங்கினர்.  சொகுசு கார்களை வாங்கி கொண்டனர்.  எங்கும் சுபிட்சமாக  இருந்தது.  உள்ளூர் நாணயமான  க்ரோனாவை (Krona) விட,  அந்நிய  செலவாணி மூலம் வந்த பணம் ஐஸ்லாந்து முழுவதும் பாய்ந்தோடியது. 

இதனிடையே பணவீக்கமும் அதிகரித்தது. ஆனால் பணப்புழக்கம் தாராளமாக இருந்ததால் பணவீக்கம் பிரச்சனையாக இருக்கவில்லை. இதே நிலை நீடித்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும். ஆனால் 2007-ல்  அமெரிக்காவில் ஏற்பட்ட வீட்டுக்கடன் நெருக்கடி விபரீதமாகி 2008-ல்  சர்வதேச நிதிச் சந்தையில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தி கடனை (debt) வரண்டுப்போக செய்தது.  இதனால் ஜெர்மனி, பிரிட்டன், பிரான்ஸ் உள்ளிட்ட பல நாடுகளில் வங்கிகள் பாதிக்கப்பட்டு, அந்நாடுகளின் மைய வங்கிகள் அவற்றை மீட்கும் நிலை ஏற்பட்டது. ஐஸ்லாந்து வங்கிகள் லேன்ஸ்பாங், கிலிட்னர் மற்றும் காப்திங் ஆகிய வங்கிகள்  அமெரிக்க முதலீட்டில் முன்னெச்சரிக்கை யாகவே இருந்தன.  அமெரிக்க வங்கிகளின் சிக்கலான கடன் பத்திர முதலீடு ஆபத்தானவை என்று உணர்ந்து மிகுந்த கவனத்தோடு, அவற்றை தவிர்த்து விட்டன. 

எனவே அமெரிக்க முதலீட்டு வங்கிகள் திவாலானதால், ஐஸ்லாந்து வங்கிகள் எந்த விதத்திலும் பாதிக்கப்பட வில்லை. ஆனாலும் கூட ஐஸ்லாந்து வங்கிகள் திவாலாகும் நிலைக்கே தள்ளப்பட்டன. எல்லாம் கடனால் ஏற்பட்ட விபரீதம் தான்!.

லேன்ஸ்பாங், கிலிட்னர் உள்ளிட்ட வங்கிகள், தங்களது முதலீட்டு பலத்தை விட பலமடங்கு அதிக அளவு விரிவாக்கம் செய்திருந்தன. வெளிநாட்டு வங்கி கடனே இவற்றுக்கு முதலீடாக இருந்தன.  திடீரென அமெரிக்க விளைவால் சர்வதேச நிதிச்சந்தை வரண்டு போகத் தொடங்கிய நிலையில், ஐஸ்லாந்து வங்கிகளுக்கு கிடைத்து வந்த நிதி நின்று போனது. அது மட்டும் அல்லாமல் ஏற்கனவே கடன் கொடுத்த வங்கிகள் அதனை திருப்பித் தருமாறு நெருக்கின.

இதன் விளைவாக ஐஸ்லாந்து வங்கிகள் சிக்கலுக்கு ஆளாயின.  இது போதாதென்று பிரிட்டனைச் சேர்ந்த டெபாசிட்தாரர்கள் தங்கள் பணத்தை திருப்பித்தர கோரி, வங்கி கிளை  முன் வரிசையாக காத்திருந்தனர்.

இது போன்ற நெருக்கடிகளில் வங்கிகள் மைய வங்கிகளின் உதவியை நாடுவதை தவிர வேறுவழியில்லை. சரியோ, தவறோ நெருக்கடிக்கு உள்ளான வங்கியை மைய வங்கியே கைகொடுத்து மீட்க வேண்டும். ஸ்பெயின் நாட்டு வங்கிகள் இப்படி தான் மைய வங்கியால் மீட்கப்பட்டன. 

ஆனால் அந்தோ பரிதாபம், மைய வங்கி நினைத்தாலும் மீட்க முடியாத நிலையிலேயே ஐஸ்லாந்து வங்கிகள் இருந்தன.  காரணம் அவை அந் நாட்டு பொருளாதாரத்தை விட பல மடங்கு பெரிதாக வளர்ந்து விட்டது தான். அதாவது, ஐஸ்லாந்தைச் சேர்ந்த  மூன்று வங்கிகளின் கடன் பொறுப்பு அந்நாட்டின் ஒட்டுமொத்த  உள் நாட்டு உற்பத்தி (ஐடிபி)யை விட, 10 மடங்கு அதிகமாக இருந்தது.  ஐஸ்லாந்து ஐடிபி 10 பில்லியன் டாலராக  இருக்க வங்கிகளின்  வெளிநாட்டு கடனோ, 100 பில்லியன் டாலராக இருந்தது.

ஐஸ்லாந்து நாடோ உத்திரவாதம் கொடுக்க முன்வந்தாலும் வங்கி கடனுக்கு ஈடுசெய்ய  அதன் வசம் பணம் கிடையாது. சுருக்கமாகச் சொன்னால் வங்கிகளின் கடன் நெருக்கடியில் அந்நாடே  திவாலாகி விடும். இந்த பரிதாப நிலை ஏற்படாமல் தவிர்க்க, ஐஸ்லாந்து போராடிக் கொண்டிருக்கிறது. 

மூன்று வங்கிகளும் தேசிய மயமாக்கப்பட்டு, கடன் சுமையை சமாளிக்க, ஐஎம்எப் அமைப்பிடம் இருந்து கடன் கோரப்பட்டுள்ளது.  இதனிடையே, டென்மார்க் மற்றும் ஸ்வீடன் ஆகிய நாடுகள் தற்காலிக கடன் தந்துள்ளன.  ரஷ்யாவும் நிதியுதவி அளிக்க முன் வந்துள்ளது.

அரசியல் ரீதியாக எதிரியாக கருதப்படும்  ரஷ்யாவிடம்  கையேந்த நேர்ந்ததே ஐஸ்லாந்துக்கு விழுந்த சரியான அடியாக கருதப்பட்டாலும், இந்த நெருக்கடியின் உண்மையான  விலையை சராசரி ஐஸ்லாந்து மக்களே கொடுத்துக் கொண்டிருக் கின்றனர்.
கடன் சுமையால் அந்நிய செலாவணி  வரண்டு போனதால், உள்நாட்டு நாணயத்தின் மதிப்பு 

50 சதவீதத்திற்கு மேல் சரிந்து,  வாங்கிய  கடன்களுக்கான வட்டி உயர்ந்து விட்டது. அதோடு இறக்குமதி மற்றும் ஏற்றுமதிக்கான  செலவுகள்  பல மடங்கு உயர்ந்து, ஐஸ்லாந்து பொரு ளாதாரமே  உறைந்து போயிருக்கிறது

தேக்க நிலை மற்றும் நெருக்கடி களை கண்டறிவதை மற்றவர்கள் இருண்ட விஞ்ஞானமாக கருதி, இதில் ஈடுபடும் நிபுணர்களை அவநம்பிக்கைவாதி என்று கூறினாலும், ரௌபினி தன்னை ஒரு நம்பிக்கைவாதி என்றே கூறிக் கொள்கிறார்.

ஈரானின் யூத பெற்றோர்களுக்கு பிறந்த ரௌபினி, தனது வாழ்நாள் முழுவதும் ஒரு நாடோடி போலவே பல நாடுகளில் சுற்றித் திரிந்திருக்கிறார். இதனால் பாராசீகம், ஹெப்ரூ, இத்தாலி, ஆங்கிலம் என பல மொழிகள் அவருக்கு அத்துபடி. அதே போல பொருளாதார உலகிலும் அவருக்கு பலவிதமான சிந்தனை முறைகளில் தேர்ச்சி இருந்தது. 

பாரம்பரிய பொருளாதாரம், அரசியல், கணித செயல்பாடு என பல பிரிவுகளில் நிபுணத்துவம் பெற்றிருந்தார். இதனால் பல நிபுணர்கள் ஒருங்கே யோசிப்பது போல அவரால் பல கோணங்களில் சிந்திக்க முடிந்தது. அதுவே அவருக்கு விசாலமான பார்வையை தந்ததோடு மற்றவர்கள் கண்ணில் படாத இருண்ட பக்கவளைவையும் காண வைத்தது.

வீட்டுக்கடன் நெருக்கடி பற்றி எச்சரித்த பொருளாதார நிபுணர் ராபர்ட் ஷில்லரோடும் அவருக்கு நல்ல பரிட்சமும் இருந்தது. இருவருமே ஒரே விதமான அணுகுமுறை கொண்டவர்கள் என்பது கவனிக்க வேண்டிய விஷயம்.

ஷில்லர் எப்படி வரலாற்றில் குமிழ்கள் உருவாக்கி வெடித்து சிதறுவதை தனி அக்கறையோடு ஆய்வு செய்து வந்தாரோ அதே போல ரௌபினியும் பொருளாதார ஏற்ற இறக்கங்களை நெருக்கடிக்கான காரணங்களையும் ஆய்வு செய்வதில் ஈடுபட்டிருந்தார்.

1990-களில் ரௌபினி, சர்வதேச நிகழ்வுகளில் கவனம் செலுத்த தொடங்கினார். 1994-ல் மெக்சிகோ விலும், பின்னர் கொரியா உள்ளிட்ட தெற்காசிய நாடுகளிலும், 1998-ல் பிரேசில் மற்றும் ரஷ்யாவிலும், 2000-மாவது ஆண்டில் அர்ஜென்டினா விலும் வரிசையாக உண்டான பொருளாதார நெருக்கடி களை அவர் உற்று கவனித்து வந்தார். இந்த நெருக்கடிகளின் பின்னணியை யும் அவர் ஆய்வு செய்து வந்தார்.

இந்த ஆய்வின் பயனாக நெருக்கடிக்கு உள்ளான நாடுகளில் எல்லாம் ஒரு பொதுத்தன்மை இருப்பதை அவரால் உணர முடிந்தது.  மேலும் கடந்த கால போக்குகளை உணர்ந்திருப்பதன் மூலம் அதே போன்ற அடிப்படை அம்சங்களை கொண்டு எதிர்கால போக்குகளையும் தீர்மானிக்கலாம் என்ற நம்பிக்கை அவருக்கு ஏற்பட்டிருந்தது.

சிக்கலுக்குள்ளான இந்த நாடுகளில் எல்லாம் நெருக்கடிக்கு முன்பாக நடப்பு கணக்கு பற்றாக்குறை நிலவி வந்துள்ளது. அதாவது இந்த நாடுகள் உற்பத்தி செய்ததை விட அதிகம் இறக்குமதி செய்து கொண்டிருந்தன. இந்த நாடுகளில் வெளிநாடுகளில் இருந்து கடன் வாங்கி கொண்டிருந்த தோடு அவற்றின் வங்கித்துறை மீதான கட்டுப்பாடுகள் தளர்த்தப்பட்டு நிதி அமைப்பு பலவீனமாக இருந்தது. மேலோட்டமான செழிப்பிற்கு கீழே பிரச்சனைகள் வெடிக்க காத்திருந்தன.

இதே போன்ற நிலையைதான் அமெரிக்காவிலும் 1990-களின் இறுதியில் காண முடிவதாக ரௌபினி கருதினார். அமெரிக்கா வளமான  தேசமாகபொருளாதார வல்லரசாக கருதப்பட்டாலும் அவரோ அதனை மிகப் பெரியதொரு வளரும் நாடாகவே பார்த்தார். அதன் நடப்பு கணக்கு பற்றாக்குறை 60,000 கோடியாக இருந்தது. மற்றும் வெளிநாட்டு கடன் உள்ளிட்ட பல்வேறு அம்சங்கள் இப்படித்தான் நிலைக்க வைத்தன.

அமெரிக்காவின் நிதி செயல்பாடுகள் மற்றும் வங்கி முறையை நுணுக்கமாக பார்த்தபோது, வட்டி விகித குறைப்பு, வீட்டுக்குமிழை வெடிக்கச் செய்யப் போகிறது என்றும் நினைக்க வைத்தது. இவற்றின் விளைவாகவே 2006-ல் மாபெரும் பொருளாதார நெருக்கடி அமெரிக்காவை உலுக்கப் போகிறது என்று எச்சரிக்கை செய்தார்.

இந்த வாக்கு பலித்து அமெரிக்க பொருளாதாரம் சீர்குலைந்து தற்போது இந்த நெருக்கடியில் இருந்து மீண்டு வர அமெரிக்கா முயன்று கொண்டி ருக்கும் நிலையில் ரௌபினி, மோசமான பாதிப்புகள் இன்னமும் முடிவுக்கு வந்துவிடவில்லை என்று கூறுகிறார். 

பொருளாதாரத்தை மீட்க அரசு முன்வைத்துள்ள கடனுதவி திட்டம் போதுமானதல்ல என்று கூறிய அவர், மேலும் பெருந்தொகை தேவைப் படும் என்பதோடு பாதியில் இருந்து மீள பல ஆண்டுகள் ஆகலாம் என்கிறார். அவர் கூறியபடியே அமெரிக்க அரசு முதலில் அறிவித்த 30,000 கோடி டாலர் நிதியுதவியை இறுதியில் 70,000 கோடி டாலராக உயர்த்தியது.

மேலும் பிரச்சனை வீட்டுக்கடன் நெருக்கடியை விட பெரிதானதும், ஆழமானதும் என்று அவர் அழுத்தம் திருத்தமாக கூறினார். தகுதி குறைந்தவர்களுக்கு அதிக அளவில் கடன் வழங்கியதால் உண்டான சாதாரண நெருக்கடி பிரச்சனையாக மட்டுமே இதனை பார்ப்பது நம்மை நாமே ஏமாற்றிக் கொள்ளும் செயல் என்று கூறிய அவர், இந்த பிரச்சனைக்கு பின்னர் கிரிடிட் கார்டு கடன், மாணவர் கல்விக்கடன், ஆட்டோ கடன், வர்த்தக கடன் ஆகியவை வெடிக்க காத்திருப்பதாக எச்சரிக்கிறார். 

எல்லா கடன்களுமே வீட்டுக் கடனில் வெளிச்சத்துக்கு வந்த குறைபாடுகளையும், மோசமான அம்சங்களையும் கொண்டிருப்பதாக அவர் கூறுகிறார். சுருக்கமாக சொல்வதனால் ஒட்டு மொத்த அமெரிக்க நிதியமைப்பே சப் பிரைம் தன்மை கொண்டதாக இருப்பதாக அவர் கருதுகிறார்.

தரநிர்ணய அமைப்புகள் மற்றும் கண்காணிப்பு அமைப்புகள் எல்லாம் கண்ணை மூடிக் கொண்டு இதில் பங்கேற்றதாகவும் அவர் தெரிவித் தார். இப்படி அடிப்படையே குறை பாடு கொண்டதாக இருந்ததால் வெளியே இருக்கும் மலை போன்ற கடனை அமெரிக்கா பல விதங்களில் தள்ளுபடி செய்ய வேண்டும் என்றும், அதனால் பெரும் சிக்கலுக்கு உள்ளாகும் என்றும் அவர் கணித்துக் கூறினார்.

மூன்றில் ஒரு பங்கு வங்கிகள் தாக்கு பிடிக்காது என்றும், இதனால் அரசின் கடனுதவியை மேலும் பல மடங்கு அதிகரிக்க வேண்டியி ருக்கும் என்றும், இதனால் கடன் சுமை கூடிப் போகும் என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.

சீனா, ரஷ்யா உள்ளிட்ட போட்டி பொருளாதார்களிடம் பெருமளவு கடன் வாங்கியுள்ள அமெரிக்கா, இந்த நெருக்கடியில் இருந்து தட்டுத் தடுமாறி மீண்டு வரும் என்றாலும் அதன் பிறகு அது வேறு நாடாகத்தான் இருக்கும் என்றும், உலக அரங்கில் அமெரிக்காவுக்கான இடமும் மாறி விடும் என்றும் அவர் கூறுகிறார்.

நடப்பு கணக்கு பற்றாக்குறைக்கு ஆளாகும் தேசம் மற்ற நாடுகளின் கருணையை எதிர்பார்த்து நிற்க வேண்டியிருப்பதாகவும், அப்போது பலம் பொருந்திய தேசமாக இருப்பதை நினைத்துக் கூட பார்க்க முடியாது என்றும் கூறுகிறார்.

இதன் விளைவாக அமெரிக்கா என்னவாகும் என்றால், அதை அவரது வார்த்தைகளிலேயே சொல்வதானால் ‘அமெரிக்க பேரரசு முடிவுக்கு வந்து கொண்டிருக்கிறது’

இதற்கான காரணங்களையும் அவர் அடுக்கிக் கொண்டே சென்றார். முதலில் வீட்டுக்கடன் வாங்கிய வர்கள் மாதத் தவணையை செலுத்த முடியாமல் திணறி கடனை கட்டத் தவறுவார்கள்! அதனையடுத்து வீட்டுக்கடன் நிறுவனங்கள் திண்டாடத் துவங்கும். அவை பத்திரங்களாக மாற்றி உலகம் முழுவதும் விற்பனை செய்த கடன்கள் கையை கடித்து சர்வதேச அளவிலான நிதி நெருக்கடி ஏற்படும். இவற்றின் விளைவாக பரஸ்பர நிதிகள் பாதிக்கப்பட்டு முதலீட்டு வங்கிகள் திவாலாகும்.

அமெரிக்காவை சபிப்பவர் போல அவர் பேசிக் கொண்டே சென்றார். அரங்கில் இருந்த பெரும்பாலான நிபுணர்கள் அப்படித்தான் நினைத்தனர். பொருளாதார வாய்ப்புகள் பற்றியும், எதிர்கால வளம் பற்றியும் நிபுணர்கள் களிப்போடு பேசியிருந்த நிலையில், மாற்றி ஒலித்த இந்த குரல் குழப்பத்தை ஏற்படுத்தியது; கோபத்தையும் உண்டாக்கியது.

காரணம் அப்போது அளிக்க பொருளாதாரம் நன்றாகவே இருந்தது. வேலைவாய்ப்பின்மை விகிதம் குறைவாகவே இருந்ததோடு வளர்ச்சி விகிதமும் ஏறுமுகமாகவே இருந்தது. கச்சா எண்ணெய் விலை உயர்வையும் மீறி பொருளாதாரம் சீராகவே இருப்பதாக தோன்றியது.

இந்த நிலையில் பொருளாதார நெருக்கடி ஏற்படப் போவதாக சொன்னால் எப்படி இருக்கும்? பேராசிரியர் பேசி முடிக்கும் போது அரங்கில் அசாதாரணமான மவுனம் நிலவியது. மாநாட்டை வழிநடத்தி வந்தவர் மேடையேறி, “இப்போது நாம் கேட்ட உரைக்கு பிறகு புத்துணர்ச்சி பெறுவது மிகவும் அவசியம்” என்று புன்னகைத்தபடி கூறி இடைவேளையை அறிவித்தார். அப்போது அரங்கில் இருந்தவர்கள் மத்தியில் சிரிப்பலை எழுந்து அடங்கியது.

எல்லோரும் இவர் என்ன பொருளாதார நிபுணரா, பொருளாதார  கிருக்கரா என்று கிண்டலாக பேசிக் கொண்டனர். அன்றைய தினம் கேலிக்கும், கிண்டலுக்கும் ஆளான அந்த பேராசிரியரின் பெயர் நவுரியல் ரௌபினி. துருக்கியில் பிறந்து வளர்ந்தவரான ரௌபினி, இத்தாலி யின் மிலன் பல்கலையில் பட்டப் படிப்பை முடித்து விட்டு அமெரிக்கா வின் ஹார்வர்டு பல்கலையில் பொருளாதாரத்தில் டாக்டர் பட்டம் பெற்றவர்.

யேல் பல்கலையில் பொருளாதார பேராசிரியராக பல ஆண்டுகள் பணியாற்றிய பிறகு அவர் நியூயார்க் பல்கலையில் பேராசிரியராக பணியாற்றத் தொடங்கினார். பல்வேறு பொருளாதார குழுக்கள் மற்றும் ஆலோசனை அமைப்புகளில் இடம் பெற்றுள்ள ரௌபினி, பொருளாதார போக்குகள் குறித்து ஆய்வு பணியிலும் ஈடுபட்டிருப்பவர்.

பொருளாதாரம் தொடர்பான புத்தகங்களையும் எழுதியிருக்கிறார். பொருளாதார அரங்கில் மிகவும் மதிக்கப்படும் நிபுணராகவே அவர் விளங்கினார். இருப்பினும் அமெரிக்க பொருளாதாரம் குறித்து மிகவும் அவநம்பிக்கை கொள்ளும் வகையில் அவர் கூறிய கருத்துக்களை யாரும் ரசிக்கவில்லை.

ரௌபினி அடிப்படையில் ஒரு அவநம்பிக்கைவாதி சொல்வதை பெரிதாக நினைக்கக் கூடாது என பல நிபுணர்கள் கூறினர். இன்னும் சில நிபுணர்களோ ரௌபினி, பொருளாதார துறையில் கணித சமன்பாடுகளை கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளாமல் தவறான முடிவுக்கு  வந்திருப்பதாக அவருக்கு கருத்து ரீதியாக பதில் அளிக்க முற்பட்டனர்.

ஆனால் அடுத்து வந்த மாதங்களில் அமெரிக்காவில் ஏற்பட்ட பொருளாதார பாதிப்பு ரௌபினி சரியாகவே கணித்துச் சொன்னார் என்று நிரூபித்தன. ரௌபினி எச்சரித்தது போலவே வீட்டுக்கடன் பெற்றவர்கள் மாதத் தவணையை தவற விட்டு அதன் பயனாக வீட்டுக் கடன் நிறுவனங்கள் நிலைகுலைந்து ஒட்டு மொத்த அமெரிக்காவும் நிதிச் சூறாவளியில் சிக்கித் தவித்தது.

இதனால் அமெரிக்க பொருளாதாரமே ஆடிப்போகும் நிலை ஏற்பட்டது. அப்போதுதான் பேராசிரியர் ரௌபினி யில் தீர்க்கதரிசனம் எல்லோருக்கும் புரிந்தது. அவநம்பிக்கைவாதி என அவரை தூற்றியவர்கள் கூட,ரௌபினி நிலை மையை உணர்ந்தே பேசியிருக்கிறார் என ஒப்புக் கொண்டனர். இதன் பிறகு எல்லோரும் அவர் சொல்வதை பயபக்தியோடு கேட்கத் தொடங்கினர்.

இவ்வளவு ஏன், அடுத்த ஆண்டு ஐஎம்எப் கூட்டத்தில் மீண்டும் உரையாற்ற அவருக்கு அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது. இந்த முறை அவர் பேச எழுந்தபோது, யாரும் எள்ளி நகையாடவில்லை. மிகுந்த கவனத் தோடு அவர் சொல்வதை கேட்டனர்.

அது மட்டுமல்ல மைய வங்கி அதிகாரிகளும், நிதி அமைப்பு தலைவர்களும் அவரது ஆலோசனை சொல்ல அழைத்தனர். சர்வதேச நிதியமைச்சர்கள் மற்றும் நிபுணர் களும் அவர் கருத்துக்களை கவனத் தோடு பரிசீலிக்கத் தொடங்கினர். ஆனால் ரௌபினி தொடர்ந்து அவர் களுக்கு அதிர்ச்சி அளித்து வந்தார்.

பொருளாதார போக்குகள் தொடர்பான தனது கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொள்ள நடத்தி வந்த தனது வலைப்பதிவில் அவர் அமெரிக்க வீட்டுக்கடன் நெருக்கடி மேலும் மோசமாகி அந்நாட்டின் வங்கித் துறையே தடுமாறப் போகிறது என்று எச்சரிக்கை செய்தார்.

அமெரிக்க பொருளாதாரத்திற்கு ஏற்பட்ட சோதனை முடிவுக்கு வந்து விட்டதாக நிபுணர்கள் நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டுக் கொண்டிருந்த நிலையில் அவர் இந்த கருத்தை தெரிவித்தார். பங்குச் சந்தை படாதபாடு படப்போவதாகவும் அவர் கூறியிருந்தார்.

முதலீட்டு வங்கிகள், நெருக்கடியை சமாளித்து விடும் என்று பரவலாக எதிர்பார்க்கப்பட்ட நிலையில், ஒன்று அல்லது பல முதலீட்டு வங்கிகள் திவாலாகலாம் என அவர் தெரிவித்தார்.

இதென்னடா வம்பா போச்சு என்று பொருளாதார நிபுணர்கள் வெறுத்துப் போயினர். ரௌபினி சொல்வது ஒவ்வொரு முறையுமா பலிக்கப் போகிறது என்றும் நினைத்தனர்.
பிப்ரவரி மாதத்தில் அவர் இவ்வாறு கூறியிருந்தார்.

அதன் பிறகு 6 மாதங்கள் கழித்து பிரபல முதலீட்டு வங்கியான ‘பியர்ஸ் ஸ்டியர்ன்ஸ்’ திவாலாகும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டது. இதனையடுத்து முன்னணி முதலீட்டு வங்கியான லேமான் பிரதர்ஸ் திவாலாகி உலகமே திகைத்துப் போனது.

அமெரிக்காவை பொறுத்தவரை ரௌபினியிடம் தொடர்ந்து கசப்பான செய்திகளே இருந்தன. ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் அவர், நிபுணர்கள் மத்தியில் பரவலாக இருந்த கருத்திற்கு மாறான திகைப்பான உண்மை களையே கூறி வந்தார்.

அமெரிக்க பொருளாதாரம் அடிப் படையில் பலவீனமாக இருப் பதையும், அதன் நிதியமைப்பின் கண்ணுக்கு தெரியாத குறை பாடுகளையும் அவர் நன்கு அறிந்திருந்ததால்தான் இப்படி திட்டவட்டமாக கூறினார்…

இவை பொருளாதார செயல் பாடுகள் பற்றி இதுவரை புரியாத விஷயங்களை எல்லாம் புரிய வைத்தாலும் பொருளாதார இடிபாடுகளில் சிக்கித் தவிக்கும் அப்பாவிகள் மத்தியில் எழும் கேள்வி. இத்தனை பெரிய விபரீதத்தை பொருளாதார நிபுணர்கள் முன் கூட்டியே எச்சரிக்கை மறந்தது ஏன் என்பதுதான்! 

இந்த கேள்விக்கு பதில் சொல்ல முடியாமல் நிலைகுலைந்து நிற்கும் பொருளாதார நிபுணர்கள் மத்தியில் ராபர்ட் ஷில்லர் தலை நிமிர்ந்து நிற்கிறார்.

வீட்டுக்கடன் மோகம் விபரீதமாகும் முன்னரே ஷில்லர் வீடுகளின் மதிப்பு அளவுக்கு அதிகமாக உயர்ந்து கொண்டே செல்வது இயல்பானதல்ல என்று எச்சரித்தார். அதோடு ரியல் எஸ்டேட் சந்தை சரியப் போகிறது என்றும் அவர் எடுத்துச் சொல்லி வந்தார்.

வீடுகளின் விலை எந்தப் பகுதியில் எந்த அளவுக்கு உயரும் என்று பலரும் ஆரூடம் சொல்ல, லாபக் கணக்கு போட்டு வந்த நிலையில் ராபர்ட் ஷில்லர் மட்டும் இந்த ஏற்றம் எவ்வளவு காலத்திற்கு என யோசித்து செயல்படுங்கள் என கெஞ்சிக் கொண்டிருந்தார்.

2005ம் ஆண்டில் வீடுகளின் மதிப்பு உயர்வது குறையத் தொடங்கி அடுத்த ஆண்டு சரிவு ஏற்பட்டு வீட்டுக்கடன் நெருக்கடி ஏற்பட்டது.

ஆனால் 2000மாவது ஆண்டு வாக்கிலேயே ஷில்லர் வீடுகளின் விலை உயர்வு இயற்கைக்கு மாறானது என குரல் கொடுக்கத் தொடங்கி விட்டார். வீட்டுக்கடன் நெருக்கடியை ஷில்லர் முன்கூட்டியே கணித்துச் சொன்னதில் எந்த வியப்பும் இல்லை. 

உண்மையில் அமெரிக்கர்கள் அவரது கருத்துக்களை பொருட்படுத்தாமல் இருந்ததே ஆச்சர்யமானது. யேல் பல்கலைக்கழகத்தை சேர்ந்த ராபர்ட் ஷில்லர், பொருளாதார துறையில் டாக்டர் பட்டம் பெற்றவர். பொருளாதார பிரச்சனைகள் குறித்து ஆய்வு செய்து வரும் ஷில்லர், தொடர்ந்து பொருளாதாரம் குறித்து கட்டுரைகள் மற்றும் புத்தகங் களையும் எழுதி வந்திருக்கிறார்.

இன்டெர்நெட் நிறுவனங்கள் உச்சத்தில் இருந்த டாட்காம் அலை காலகட்டத்தில் அவர் தொழில்நுட்ப பங்குகளின் எழுச்சி வழக்கத்திற்கு விரோதமானது என்று எச்சரிக்கை செய்தார். தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் சரியலாம் என்று அவர் சொன்னது போலவே டாட்காம் குமிழ் வெடித்து இன்டெர்நெட் நிறுவனங்கள் மண்ணைக் கவ்வின.

அதை போலவே அவர் இந்த முறையும் வீட்டுக்குமிழ் வெடித்துச் சிதறப் போகிறது என சரியான நேரத்தில் சுட்டிக் காட்டினார். மீண்டும் ஒருமுறை அவர் சொன்னபடியே நடந்திருப்பதால் ஷில்லர் இன்று பொருளாதார தீர்க்கதரிசி என்று வர்ணிக்கப்படு கிறார். பொருளாதார வளர்ச்சியில் திடீரென ஏற்படும் அபிரிமிதமான எழுச்சி, பின்னர் வீழ்ச்சி அடைந்து பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் நிலை, பொதுவாக “குமிழ்’ என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.

டாட்காம் குமிழ் இப்போது வீட்டுக்குமிழ் என்று உலகம் எத்தனையோ குமிழ்களையும் அவற்றின் பின் விளைவுகளையும் பார்த்து விட்டது. ஆனாலும் கூட, புதிதாக ஒரு குமிழ் உருவாகும் போது உலகம் அதை செழிப்பென நினைத்து ஏமாந்து போய் விடுகிறது. எது செழிப்பு, எது குமிழ் என பிரித்தரிவது கடினம் என்றே பொருளாதார நிபுணர்களும் கைவிரித்து விடுகின்றனர்.

ராபர்ட் ஷில்லர் இந்த ரகத்தைச் சேர்ந்தவர் அல்ல. நடைமுறை பழக்கம் சார்ந்த பொருளாதார அணுகுமுறையை கொண்ட ஷில்லர், கொஞ்சம் விழிப்போடு இருந்தால் குமிழ்கள் உருவாவதை கண்டுபிடித்து விடலாம் என்கிறார். 

ஒவ்வொரு முறையும் குமிழ் தோன்றுவதை கண்டறிய முடியாமல் போனாலும் கூட நிச்சயம் அதனால் ஏற்படக் கூடிய பின் விளைவுகள் மற்றும் பாதிப்புகளை குறைத்து விட முடியும் என்று நம்புகிறார்.

இதனை விளக்கி அவர் பல புத்தகங்களை எழுதியிருக்கிறார். “இர்நேஷனல் எக்சுபியரன்ஸ்’ என்பது அதில் மிகவும் முக்கியமானது. வெளுத்ததெல்லாம் பால் என நம்பும் அப்பாவிகளைப் போல பல நேரங்களில் முதலீட்டாளர்கள் பொய்யான செழிப்பை கண்டும் ஏமாந்து விடுவதாக இந்த புத்தகத்தில் குறிப்பிடும் ஷில்லர், முதலீட்டாளர் களின் எதிர்பார்ப்பு எப்படி நிலை மையை மேலும் மோசமாக்குகிறது என விளக்கி கூறுகிறார்.

பொருளாதார குமிழ்களை நன்கு ஆராயம் போது முதலீட்டாளர்கள் மத்தியில் செழிப்பு குறித்து ஏற் பட்டுள்ள நம்பிக்கை பெரும்பாலும் மேலோட்டமாக இருப்பதையே பார்க்க முடிவதாக அவர் கூறுகிறார். அதாவது செழிப்பிற்கான நம்பிக்கை பொரு ளாதார காரணங்களை சார்ந்திராமல் உளவியல் ரீதியானவையாகவே இருப்பதாக சொல்கிறார்.

குறிப்பிட்ட ஒரு துறை அபாரமாக வளரும் என்ற கருத்து பரவலாக உருவாகி இருந்தால் அந்த கருத்து பரவலாக இருக்கிறது என்பதே மேலும் பலர் அதை நம்ப காரணமாகி விடுகிறது. பொதுமக்கள் ஒரு துறையின் செழிப்பை நம்ப கேள்வி ஞானமே போதுமானதாக இருக்கிறது.

அந்த நிலைக்கான அடிப்படை பொருளாதார அம்சங்கள் என்ன, இந்த நிலை எவ்வாறு உண்டானது. எவ்வளவு காலம் நீடிக்கும் என்றெல்லாம் முதலீட்டாளர்கள் அலசி ஆராயாமல் அப்படியே நம்பி விடுகின்றனர். தங்களுக்கு எது சரி என்று சீர்தூக்கி பார்க்காமல் எல்லோரும் செய்வதை நாமும் செய்வோம் என்றும் கூட்ட மனப்பான்மையே பொதுமக்களை இயக்குகிறது.

டாட்காம் அலையின் போது இன்டெர்நெட் நிறுவனங்களுக்கே இனி எதிர்காலம் என்று சொல்லப்பட்ட கருத்தை சராசரி அமெரிக்கர்கள் கொஞ்சம் கூட யோசிக்காமல் ஏற்றுக் கொண்டு டாட்காம் பங்குகளை வாங்கி குவித்து பின்னர் கையை சுட்டுக் கொண்டனர்.

இதே போலவே ரியல் எஸ்டேட் எழுச்சியின் போதும் சராசரி அமெரிக்கர்களில் பலர் எல்லோரும் வீடு வாங்குவதை பார்த்து விட்டு நாம் மட்டும் கோட்டை விட்டு விடக் கூடாது என்னும் அச்சத்தில் வீடுகளின் விலை தங்கள் சக்திக்கு மீறியதாக இருப்பதையும் பொருட்படுத்தாமல் கடன் வாங்கி வீடு வாங்கினர். 

வீடுகளின் விலை நம் தகுதிக்கு மீறிச் சென்று விட்டது என்ற உணர்வு இருந்தாலும் இப்போது வாங்காமல் விட்டால் நாளை வீடுகளின் விலை இன்னமும் உயரும் போது கிடைக்கும் பலன் கைநழுவி போய் விடுமோ என்ற எண்ணம் அவர்களை அதிக விலையில் வீடு வாங்க தூண்டியது.

வீடுகளின் விலை தொடர்ந்து உயர்ந்து கொண்டே அந்த நிலையில் அது மேலும் உயர்ந்து கொண்டே இருக்கும் என்றே அனைவரும் நம்பினர். இந்த நிலையில் எப்படியாவது நாமும் வீடு வாங்கி இந்த செழிப்பில் பங்கேற்று விட வேண்டும் என்றுதானே தோன்றும். இதுதான் அமெரிக்காவில் நடந்தது.

ஷில்லர் இதனை தற்போது “சப் பிரைம் கிரைசஸ்’ என்றும் தனது புதிய புத்தகத்தில் அழகாக விளக்கியிருக்கிறார். வீட்டுக்கடன் நெருக்கடி ஏற்பட்ட விதத்தை இந்த புத்தகம் விவரிப்பதோடு இந்த நிலையில் இருந்து மீள்வதற்கான வழிகளையும் எடுத்துச் சொல்கிறது.

எதிர்காலத்தில் இது போன்ற நிலை ஏற்படாமல் தவிர்க்க பொருளாதார கல்வி மிகவும் அவசியம் என்று ஷில்லர் கூறுகிறார். அதாவது சரியான பொருளாதார தகவல்கள் அனைவருக்கும் கிடைக்கச் செய்ய வேண்டும் என்கிறார். 

அது மட்டுமல்லாமல் அரசு சராசரி முதலீட்டாளர்களுக்கு பொருளாதார ஆலோசனை கிடைக்கச் செய்ய வேண்டும் என்றும் வலியுறுத் துகிறார். ஏற்றமோ, சரிவோ நிலைமைக்கேற்ப எப்படி செயல்படுவது எது, பொருளாதார ஆலோசனை கேட்டு செயல்படும் வாய்ப்பு வசதி படைத்தவர்களுக்கு மட்டுமே இருப்பதை சுட்டிக்காட்டும் அவர், அரசு இதற்கு பொறுப்பேற்க வேண்டும் என்கிறார். 

அமெரிக்காவில் வீட்டுக்கடன் பெற்றவர்கள் அதற்கு தாங்கள் தகுதியானவர்களா என்று கூட யோசிக்காமல் கடன் ஏஜென்டுகள் சொன்னதை கேட்டு படுகுழியில் விழுந்ததை சுட்டிக்காட்டும் ஷில்லர், கடனுக்கான உண்மையான விலை மற்றும் பாதிப்புகள் பற்றி யாராவது எடுத்துச் சொல்லி இருந்தால் நிலைமை இந்த அளவுக்கு தீவிரமாகி இருக்காது என்றும் சொல்கிறார்.

பல்வேறு துறைகளில் மானியம் வழங்கப்படுவது போல பொருளாதார ஆலோசனைக்கும் மானியம் வழங்கப்பட வேண்டும் என்று ஷில்லர் வலியுறுத்துகிறார். கடன் மீட்புக்கான வழிகாட்டு வதையும் ஒரு தொழிலாக கொண்டிருக்கும் அமெரிக்காவில் ராபர்ட் ஷில்லரின் இந்த குரல் மனித தன்மைமிக்கதாக இருக்கிறது

அமெரிக்கர்களின் இப்போதைய கனவு என்னத் தெரியுமா?
அது வளமான வாழ்க்கையோ, எதிர்கால லட்சியம் நிறை வேறுவதோ, புகழ் வெளிச்சமோ அல்ல. கடனில் இருந்து விடுபட வேண்டும் என்பதுதான் அந்த கனவு. சராசரி
அமெரிக்கர்களின் இலக்கு, வேட்கை, எதிர்பார்ப்பு, ஏக்கம் எல்லாமுமே இதுவாகத்தான் இருக்கிறது.

சுலபக்கடன் மோகத்தில் சிக்கியவர் களுக்கு கடனே பிரதானமாகி விட்டதால் வருமானத்தில் பெரும் பகுதி கடனை அடைக்கவே சென்று விடுகிறது. கடனுக்கு பழகி விட்ட நிலையில் அத்தியாவசிய தேவைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்ள மேலும் கடன் வாங்க வேண்டியிருக்கிறது.

பல ஆண்டுகளாகவே இதுவே அமெரிக்கர்களின் வாழ்க்கை முறையாக இருந்து வரும் நிலையில், வீட்டுக்கடன் நெருக்கடி மேலும் விபரீதத்தை ஏற்படுத்தி விட்டது. வீட்டுக்கடனுக்கான மாதத் தவணையை செலுத்த முடியாமல் வீட்டைவிட்டு வெளியேறும் பரிதாபத் திற்கு லட்சக்கணக்கானோர் ஆளான நிலையில், சராசரி அமெரிக்கர்கள் இனியும் கடனை நம்பி வரக் கூடாது என உணர்ந்திருப்பதோடு கடனில் இருந்து மீள்வதை முக்கியமாக நினைக்கத் தொடங்கியுள்ளனர்.

கடனாலோசனை வழங்கவும், கடனில் இருந்து மீட்க வழிகாட்டவும் அந்நாட்டில் எண்ணற்ற நிறுவனங்கள் செயல்பட்டு வருவதை பார்த்தாலே இதனை புரிந்து கொள்ளலாம்.

கடன் குறைப்பு அமெரிக்கா, கடன் நிவாரண அமெரிக்கா, கடன் விடுதலை என்பது போல இந்நிறுவனங்கள் தங்களுக்கு பெயர் வைத்துக் கொண்டிருப்பதிலிருந்தே தற்போது அமெரிக்காவில் கடன் கோலோச்சிக் கொண்டிருப்பதையும், அப்பாவி அமெரிக்கர்கள் அதிலிருந்து விடுபட துடித்துக் கொண்டிருப்பதை யும் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

இவ்வளவு ஏன்? இன்டெர்நெட்டில் கடன் என்ற வார்த்தையை தேடிப் பார்க்க முற்பட்டாலே கடன் சுமையில் இருந்து விடுபடுவதற்கான நிறுவனங் களின் பெயர்களே முதலில் வந்து நிற்கின்றன.

இந்த நிறுவனங்களின் நோக்கம் மற்றும் அவை வழங்கும் சேவைகளை பார்க்கும் போது அங்கு நிலவும் கடனா திக்கம் திகைப்பூட்டுகிறது. டெப்ட் ரிடெக்ஷன் அமெரிக்கா என்னும் பெயரிலான “கடன் குறைப்பு அமெரிக்கா’ நிறுவனம் கடனா லோசனை, கடனிலிருந்து மீள்வதற் கான வழி, திவால் ஆலோசனை ஆகியவற்றை வழங்குவதாக பெருமைபட்டுக் கொள்கிறது. வாடிக்கையாளர்கள் கடனை நன்றாக புரிந்து கொள்ள உதவுவதாக கூறும் இந்நிறுவனம் கடனை எதிர்கொள்ள வழிகாட்டுவதாகவும் சொல்கிறது.

இதற்காக வாடிக்கை யாளர்களோடு நீண்ட கால உறவை ஏற்படுத்திக் கொண்டு கடனிலிருந்து விடுவட வைப்பதாகவும் நிறுவனம் தெரிவிக்கிறது. கடனிலிருந்து மீள நீண்டகால உறவாம்? ஐயோ பாவம் அமெரிக்கர்கள்!

இந்நிறுவனம் கடன் சுமையோடு வரும் வாடிக்கையாளர்களோடு முதல் கட்டமாக நேர்க்கானல் நடத்தி அவர்களின் கடன் பிரச்சனையை புரிந்து கொண்டு 2வது கட்டமாக கடன் தொடர்பான வாய்ப்புகளை சீரமைத்துக் கொடுத்து பின்னர் மாதாந்திர அடிப்படையில் ஆலோ சனை வழங்கி கடன் விலக்கை நீக்குகிறதாம்.

“டெப்ட் பீரி’ என்னும் “கடன் விடுதலை’ நிறுவனமோ, சான்றிதழ் பெற்ற கடன் விடுவிப்பு நிபுணர்களோடு நேரடியாக ஆலோசனை பெறுங்கள் என்று அழைப்பு விடுக்கிறது. 10 ஆயிரம் டாலருக்கு மேல் கிரிடிட் கார்டு கடன் இருந்தால் இலவச படிவத்தை பூர்த்தி செய்து அனுப்பி திவால் ஆகாமல் இருப்பதற்கான வாய்ப்புகள் பற்றி தெரிந்து கொள்ளலாம் என்றும் இந்நிறுவனம் தெரிவிக்கிறது. அதோடு வருமானம்/ கடன் தொடர்பான விவரம் மற்றும் கடனிலிருந்து விடுபடுவதற்கான ஆலோசனைகளையும் இந்நிறுவனம் வழங்குகிறது.

மற்றொரு நிறுவனமான கடனுதவி அமெரிக்காவே (டெப்ட் ஹெல்ப் அமெரிக்கா) கடனை நீக்க கைகொடுப்பதாக சொல்கிறது. தினந்தோறும் கடன்காரர்கள் தொல்லைத் தருகின்றனரா? கிரிடிட் கார்டு கடன் கழுத்தை நெருக்குகிறதா, குறைந்தபட்ச மாதத் தவணையை கூட கட்ட முடியவில்லையா? அவ்வளவு தவணை கட்டியும் முன்னேற்றம் இல்லையா? எதுவாக இருந்தாலும் வழிகாட்டுவதாக சொல்லும் இந்நிறுவனம், 50 சதவிகித கடனிலிருந்து விடுபடலாம் என்றும், கடனுக்கேற்ப மாதாந்திர பட்ஜெட்டை அமைத்துக் கொள்ளலாம் என்றும் உறுதி அளிக்கிறது.

மாதாந்திர பட்ஜெட்டை மற்றவர்களை கேட்டு தீர்மானித்துக் கொள்ளலாம், எப்படி இருக்கிறது பார்த்தீர்களா அமெரிக்கர்களின் நிலை!

கடனிலிருந்து மீள மற்ற நிறுவனங்கள் ஒரு வழி காட்டு கின்றன என்றால் நாங்கள் இரண்டு வகை சேவைகளை வழங்குகிறோம் என பெருமைப்பட்டு கொள்கிறது. கடன் நிவாரண அமெரிக்கா (டெப்ட் ரிலீப் அமெரிக்கா) என்னும் நிறுவனம்.

அதாவது கடனை அடைக்க வழி செய்வதோடு வட்டி விகிதத்தில் இருந்து நிவாரணம் பெறவும் வழி செய்கிறதாம். இந்த நிறுவனத்திடம் முதலில் கடனாளிகள் ஒரு விண்ணப்பப் படிவத்தில் தங்களைப் பற்றிய முழு விவரங்களையும் பூர்த்தி செய்து கொடுத்தால் அதன் பிறகு கடன் நிவாரணத்திற்கான சிறந்த வழியை சொல்கிறதாம்.

இப்படி எண்ணற்ற நிறுவனங்கள் செயல்பட்டு வருகின்றன.  இதே போல சம்பள தின கடனிலிருந்து மீள உதவும் நிறுவனங்களும் இருக் கின்றன. அமெரிக்காவில் எண்ணற்ற வகை கடன்கள் உண்டல்லவா? அதற்கேற்ப, மாணவர் கடனிலிருந்து விடுபட உதவும் நிறுவனம் உட்பட பல வகையான நிறுவனங்கள் செயல்பட்டு கொண்டிருக்கின்றன.

திவாலாவதற்கு பதிலான மாற்று வழிகளுக்கும் முன்னுரிமை அளிப்பதாகவே இவை அனைத்துமே சொல்கின்றன. மேலும் கடனில் இருந்து படிப்படியாக விடுபடுவதற் கான வழிகளை வகுத்து தருவதாக உறுதி அளிக்கும் இந்நிறுவனங் களின் பெரும்பாலானவை இதனை ஒரு தொழிலாகவே கொண்டிருக் கின்றன என்பதுதான் கவனிக்க வேண்டிய விஷயம்.

இவை தங்களது சேவையை கடன் நிர்வாகம் என்று மிகவும் கௌரவமாக குறிப்பிடுகின்றன.

கடன் சுமையால் தவிப்பவர்களை கைத்தூக்கி விடத் துடிக்கும் தொண்டு நிறுவனங்கள் அல்ல இவை. கடனாலோசனை மூலம் வருவாய் பார்க்க விரும்பும் நிறு வனங்கள் இவை. 
எப்படி இருக்கிறது பாருங்கள். ஒரு பக்கம் கடனுக்கு மேல் கடன் வழங்கி வலை விரித்து விட்டு மறுபக்கம் கடனிலிருந்து மீள ஆலோசனை சொல்ல கட்டணம் வசூலித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். அதுதான் அமெரிக்கா!

ஒரு நிறுவனத்தின் ஒவ்வொரு செயல்பாட்டையும் கூறுபோட்டு ஒவ்வொன்றையும் தனித்தனி தொழில் வாய்ப்புகளாக மாற்றி விடுவதுதானே அமெரிக்காவின் சிறப்பு. இப்படித்தான் கடன் விநியோகத்தை யும் கடன் வசூலிப்பதையும் வங்கிகளிடமிருந்து பிரித்து அவை தனி ஏஜெண்ட்களிடம் ஒப்படைக் கப்பட்டு இன்று கடனாலோசனை வழங்குவதும் தனித் தொழிலாக உருவெடுத்துள்ளது.

இந்த பின்னணியில் ராபர்ட் ஷில்லரைப் பற்றியும் அவர் தரும் தீர்வு பற்றியும் கட்டாயம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்

சரித்திர நாயகனாக பாரக் ஒபாமா அதிபராக வெற்றி பெற்ற பிறகு செய்தியாளர்களை முதன் முதலாக சந்தித்த போது, சீர்குலைந்து கிடக்கும் அமெரிக்க  பொருளாதாரத்தை  தூக்கி நிறுத்துவதற்கே  முன்னுரிமை தரப்போவதாக முழங்கியுள்ளார்.

புதிய அதிபரான ஒபாமாவின் திறமையிலோ, நோக்கத்திலோ உள்ள சந்தேகத்தால் இவ்வாறு கூறப்படவில்லை.  உண்மையிலேயே அமெரிக்க பொருளாதாரம் அந்த அளவுக்கு மோசமான பாதிப்புக்குள்ளாகி இருக்கிறது.  ஏற்கனவே சின்னதும், பெரிதுமாக 150 வங்கிகள் மூழ்கிவிட, பல வங்கிகள் கடன் சுமையால் தடுமாறிக் கொண்டிருக்கின்றன.

 அமெரிக்க பொருளாதாரம் அடிப்படையிலேயே  ஆட்டம் கண்டு  போயிருப்பதால், அதனை உடனடியாக எழுச்சி பெறச் செய்ய  ஒபாமாவிடம் எந்த மந்திரக்கோலும்  கிடையாது என்பதே உண்மை நிலை.

அதோடு, அமெரிக்க அரசு தனது கடனுதவி திட்டத்தின் கீழ்,  வங்கிகள் மற்றும் முதலீட்டு வங்கிகளின்  மோசமான  கடன்களை வாங்கி கொள்ள உள்ளது.  இதன் மூலம் அவை மேலும்  வீழ்ச்சி அடைவதை  தடுக்க முடியுமே தவிர,  மீண்டும்  வளர்ச்சி பெறுவதை உறுதி செய்ய முடியாது. அதற்கு அடிப்படை சரி செய்யப்பட வேண்டும். மேலும் வீட்டுக்கடனில் சிக்கிய தனி நபர்களுக்கு  பெரிய அளவில் நிவாரண திட்டம் அறிவிக்கப் படவில்லை. லட்சக்கணக்கான  அமெரிக்கர்கள்  இன்னும் கடன் வெள்ளத்தில்  தான் தவித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

இவை எல்லாவற்றையும் விட முக்கியமாக இந்த பிரச்சனை  பொருளாதார ரீதியானது மட்டும் அல்ல.  ஒரு விதத்தில் சமூக நோக்கிலானது. சராசரி அமெரிக்கர்கள் கடன் வாங்கி வாழ்க்கை நடத்த பழக்கப்பட்டிருப்பதால்,  அமெரிக்கா முழுவதும்  கடன் கலாச்சாரமே ஆதிக்கம்  செலுத்துகிறது. வங்கிகளும், நிதி அமைப்புகளும் கிரெடிட் கார்டு நிறுவனங்களும், இந்த பழக்கத்தை விதைப்பதற்காக  திட்டமிட்டு செயல்பட்டு வந்துள்ளன என்றாலும்,  அமெரிக்கர்கள் கடனுக்கு அடிமையாகி, அதன் விளைவை அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். 

ஆக, பரந்த அளவிலான பொருளாதார மீட்பு நடவடிக்கைகள் ஒரு புறம் இருக்க, சராசரி அமெரிக்கர்கள், மத்தியில் அடிப்படையில் மாற்றம் ஏற்பட்டால் தான்  அங்கே நிலைமை மாறும்! அதாவது அமெரிக்கர்கள்   தங்களது வாழ்க்கை முறையை மாற்றி கொண்டாக வேண்டும்.

கடன் வாங்கியே காலத்தை கழிப்பதை கைவிட்டு, இத்தனை ஆண்டுகளாக மறந்திருந்த  சேமிப்பு பழக்கத்திற்கு திரும்பி சிக்கனத்தை கடைப்பிடிக்க  தொடங்க வேண்டும்.
சிக்கனமாக வாழ்வதையே அமெரிக்கர்கள் வேதமாக  கொண்டால் மட்டுமே கடன் சுமையில் இருந்து மீள முடியும்.  இந்த உண்மையை  வேறு யாரையும் விட அமெரிக்கர்கள் இப்போது நன்கு உணர்ந்திருக்கின்றனர்.

அதன் அடையாளம், சிக்கனத்தை  ஊக்குவிப்பதற்காகவென்றே  அமெரிக்காவில் ஒரு மாபெரும் இயக்கம் துவங்கப்பட்டிருப்பதுதான். அமெரிக்கா சுலப கடன் மோகத்திற்கு ஆட்படுவதற்கு முன்பாக  சேமிப்பின் அருமையை  உணர்ந்த சமூகமாகவே இருந்தது.  அந்த காலத்தில் சிக்கனமாக வாழ்வது சமூகத்தின் அனைத்து மட்டத்திலும் வலியுறுத்தப்பட்டது.  
சிக்கனம் என்பது “திரிப்ட்’ என்னும் சொல்லில் அழகாக குறிப்பிடப்பட்டு,  பல அமைப்புகள்  சேமிக்கும்  எண்ணத்தை  வளர்ப்பதற்காக செயல்பட்டு வந்தன. 

சேமிப்பதற்காகவென்றே  கூட்டுறவு முறையில் ஏற்படுத்தப்பட்ட கடன் சங்கங்கள்  அமெரிக்காவின் மூளைமுடுக்குகளிலெல்லாம் வலுப்பெற்றிருந்தன. நிதித்துறையின் முயற்சி மற்றும் அமெரிக்கர்கள் மத்தியில் ஏற்பட்ட மனமாற்றம் காரணமாக  இந்த அமைப்புகள்  செல்வாக்கு இழந்தன. 

தற்போது வரலாறு காணாத பொருளாதார நெருக்கடியில் இருந்து மீள வேண்டுமானால் மீண்டும் சேமிப்பு மற்றும் சிக்கன வழிக்கு  திரும்பியாக வேண்டும் என்பதை அமெரிக்கர்கள்  உணர்ந்திருக் கின்றனர். 

இந்த எண்ணத்தை வளர்த் தெடுப்பதற்காக  அமெரிக்காவில் கடந்த மே மாதம்  சிக்கனத்திற்கான புதிய இயக்கம் “நியூ திரிப்ட்’ என்னும் பெயரில் தொடங்கப்பட்டுள்ளது.
அமெரிக்காவுக்கு முக்கியமான மதிப்பீடுகளை காப்பதற்காக செயல்பட்டு வரும் இன்ஸ்டிடியூட் பார் அமெரிக்கன் வேல்யூஸ் என்னும் அமைப்பு  மற்ற  சில  அமைப்புகளோடு இணைந்து இந்த  இயக்கத்தை தொடங்கியுள்ளது. 

இந்த இயக்கம் முதல் கட்டமாக  புதிய சிக்கனம்: கடன் கலாச்சாரத்தை எதிர் கொள்ளும் வழி என்னும் 62 பக்க  அறிக்கையை வெளியிட்டு, கடன் கலாச்சாரத்தில் இருந்து விடுபட வேண்டிய அவசியத்தையும், அதற்கான வழிகளையும்  தெரிவித்துள்ளது.

 சேமிப்பு பழக்கத்திற்கான விழிப்புணர்வு  பொது மக்கள் மத்தியில் ஏற்படுத்தப்பட வேண்டும்.  பழைய கடன் சங்கங்கள் புதுப்பிக்கப்பட வேண்டும்.  சிறுவர்கள் மத்தியில் சேமிப்பு பழக்கத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்பது உள்பட 19 முக்கிய  வழிகளை இந்த அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது. 

சுலப கடன் மற்றும் உடனடி பணம் ஆசையால் அமெரிக்கர்கள் கடன் வலையில் சிக்கி கொண்டு தவிப்பதை விரிவாக விளக்கும் இந்த அறிக்கை  இனி சேமிப்பு சார்ந்த நிறுவனங்களுக்கே அதிக முக்கியத்துவம் தர வேண்டும் என்று கேட்டு கொண்டுள்ளது. 

இதற்காக வாஷிங்டன் நகரில் பெரிய அளவில்  மாநாடு ஒன்றும்  நடத்தப்பட்டது.   சிக்கனம் மற்றும்  கடன்  தொடர்பான  புத்தகங்களை எழுதியுள்ள டேவிட் பிளாகன்ஹான், ஆன்ட்ரூ யாரோ மற்றும் டமாரா டிரவுட் ஆகியோர்  இந்த மாநாட்டில் கலந்து கொண்டு பேசியிருக்கின்றனர்.

பிளாகன்ஹான், இன்ஸ்டிடியூட் பார் அமெரிக்கன் வேல்யூஸ் அமைப்பின் நிறுவனராக இருப்பவர்  அமெரிக்க சமூகத்தில் அடிப்படை மாற்றம் தேவை என்று வலியுறுத்தி வரும் இவர், சிக்கனம் தொடர்பான கலை களஞ்சியம் ஒன்றையும் உருவாக்கி வெளியிட் டிருக்கிறார். 

இந்த களஞ்சியத்தில் சிக்கனத்தின் அருமை, பெருமைகளை அவர்  அழுத்தம் திருத்தமாக எடுத்து கூறியிருக்கிறார்.  மேலும் இந்த இயக்கம் சிக்கன பழக்கத்தை வலியுறுத்துவதற்காக வென்று  ஒரு தொடர் கண்காட்சிக்கு ஏற்பாடு செய்திருப்பதோடு,  வீடுகளில் சேமிப்பதற்காகவென்று ஒரு விசேஷ அட்டை பெட்டியை தயாரித்து  அனைவரிடமும் வினியோகித்து வருகிறது. 

சிக்கனம்: நன்றாக வாழ்வதற்கான வழியை தேடுவது என்னும் தலைப்பிலான இந்த கண்காட்சி அமெரிக்காவின் பல நேரங்களில்  அரங்கேற்றப்பட்டு வருகிறது.  இந்த இயக்கத்தின்  நோக்கத்தை பரவலாக எடுத்து செல்வதற்காக நியூ த்ரிப்ட் டாட் ஓஆர்ஜி என்னும்  இணைய தளமும் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

அந்த இணைய தளத்தில் சிக்கனத்தை  வலியுறுத்தும்  முத்திரை சின்னம் ஒன்றும் இடம் பெற்றுள்ளது. இந்த முத்திரை தான் வளமான வாழ்க்கைக்கான  அச்சாரம் என்று  புதிய சிக்கனத்திற்கான இயக்கம்  அமெரிக்கர்கள் மத்தியில் அழுத்தம், திருத்தமாக கூறி வருகிறது

உலகிலேயே அமெரிக்கர்கள்  தான்  புத்திசாலிகள் என்று சொன்னால் தாராளமாக ஏற்றுக் கொள்ளலாம். அமெரிக்கர்கள் இதுவரை வென்றுள்ள நோபல் பரிசுகளே இதற்கு சாட்சி.
அதே போல அமெரிக்காவை படித்தவர்கள் அதிகம் உள்ள நாடு  என்றும் சொல்லலாம். அந்நாடு முழுவதும் நிறைந்திருக்கும் முன்னணி பல்கலைக் கழகங்களும்,  புகழ் பெற்ற கல்லூரிகளும் இந்த எண்ணத்தை உறுதிப் படுத்துகின்றன.

ஆனால், அமெரிக்கா வளமான தேசமா? பொருளாதார சீர்குலைவு ஏற்படுவதற்கு முன்வரை அப்படிதான் உலகம் நினைத்துக் கொண்டிருந்தது.  ஆனால் அமெரிக்கர்கள்  அனுபவித்து வந்த  வளம் கடன் வாங்கியது என்னும்  நிதர்சனத்தை உலகம் இன்று புரிந்து கொண்டிருக்கிறது.

சராசரி அமெரிக்கர்களின் வாழ்க்கை கடனை அடிப்படையாக கொண்டே அமைந்திருந்தது என்பதை வீட்டுக்கடன்  நெருக்கடி யால் உண்டான விபரீதம் தெள்ளத் தெளிவாக உணர்த்தியுள்ளது.

கடன் ஆற்றில் பயணிப்பதை உணராமலே இருந்த அமெரிக்கர் கள்  அதன் விளைவாக இன்று கடன் வெள்ளத்தில் சிக்கித் தவித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்.  அமெரிக்கர்களின் நிலை ஐயோ பாவம் என சொல்ல வைத்திருப்பதோடு, கடன் அபாயம் பற்றி அமெரிக் கர்களை யாருமே எச்சரிக்கவில்லையா? என்றும் கேட்க வைக்கிறது.

கடன் வளம் கண்ணை மறைத்ததால் அமெரிக்கர்கள் கண்டு கொள்ளாமல் இருந்து விட்டனரே தவிர, எச்சரிக்கை  குரல்கள் எழுப்பப்படாமல் இல்லை.  தொலைநோக்கு பார்வை கொண்ட பல நிபுணர்கள் அமெரிக்க சமூகம் கடனுக்கு அடிமையாகி வருவதை சுட்டிக்காட்டி எச்சரித்து வந்துள்ளனர். அவற்றில் வலுவாகவும், கலை நயத்தோடும் எழுந்த குரலாக டேனி ஸ்கிக்டரை சொல்லலாம்.

அந்நாட்டின் பிரபல பத்திரிகையாளரான ஸ்கிக்டர், கடனில் தான் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை அமெரிக்கர்களுக்கு புரிய வைப்பதற்காக   “”கடனில் தான் நம்பிக்கை கொண்டிருக்கிறோம்” (இன் டெப்ட் வீ டிரஸ்ட்) என்னும் பெயரில் முழு நீள செய்திபடம் ஒன்றை தயாரித்து வெளியிட்டார்.

வீட்டுக்கடன் நெருக்கடி வெடிப்பதற்கு ஓராண்டுக்கு முன்பே 2006ல்  இந்த செய்திப் படத்தை  உருவாக்கி விட்டார். 90 நிமிடம்  ஓடக்கூடிய இந்த படம், அமெரிக்கர்களின் கடன் மோகத்தை  அழகாக படம் பிடித்து காட்டியதோடு, அதன் பாதிப்புகளையும் சித்தரித்தது.

ஸ்கிக்டர், ஏபிசி நியூஸ், சிஎன்என் போன்ற முன்னணி தொலைக்காட்சி களில் செய்தி தயாரிப்பாளராக  பணியாற்றி யிருப்பதோடு,  பல முக்கிய செய்திப்படங்களையும் தயாரித்தவர். ஈராக் போரின்  உண்மையான பின்னணியை ஆராயும் வகையில் இவர்  உருவாக்கிய (தி வெப்பன்ஸ் ஆப் மாஸ் டிசெப்ஷன்) செய்திப்படம், அமெரிக்காவின் பொய்யான நிலைப்பாட்டை அம்பலப் படுத்தியது. செய்திகளின்  பின்னணி யில் உள்ள  உண்மைகளை  பிளந்து வெளியே  கொண்டு வரக்கூடியவர் என்பது பாராட்டப்படும் ஸ்கிக்டர், “இன் டெபட் வீ டிரஸ்ட்’ செய்திப்படத்தில் அமெரிக்கர்களின் கடன்  புத்தகத்தை தோலுரித்துக்  காட்டினார்.

 அமெரிக்கர்களின் மத்தியில் புத்தகத்தில் இருந்த கடன் கலாச்சாரம் எப்படி திட்டமிட்டு  உருவாக்கப்பட்டது என்பதை விவரித்து விட்டு, வங்கிகளும், கிரெடிட் கார்டு நிறுவனங்களும் கைகோர்த்துக் கொண்டு செயல்பட்டு எப்படி அமெரிக்கர் களை கடன்வலையில் சிக்க வைத்தன என்பதையும் விவரித்துள்ளார். கடன் மோகத்தால்  அமெரிக்கா எதிர் நோக்கியுள்ள  சிக்கல்களை, முன்கூட்டியே  எச்சரித்த ஸ்கிக்டர், இந்த செய்திப்படத்தின் நடுவே புரிய வைக்கும் விஷயங்கள் மிகவும் முக்கியமானவை.

ஒரு காலத்தில் தொழிற்சாலைகள்  நிரம்பியிருந்த அமெரிக்கா, வணிக வளாகங்கள் நிறைந்த நாடாக மாறியதோடு, உற்பத்தி செய்வதும் குறைந்து நுகர்வு கலாச்சாரம் தலைதூக்கியதே பிரச்சனையின் மூலக்காரணம் என்று அவர் கூறுகிறார். வங்கிகளும், கிரெடிட் கார்டு நிறுவனங்களும் கடன் வாங்கி பொருட்களை வாங்குவதை  ஊக்குவித்தன என்று சொல்லும் அவர்  கடன் முதலைகள் அமெரிக்கர்களின் வாழ்க்கையில் ஆதிக்கம் செலுத்துவதாகவும் அதிகாரப்பூர்வமாக உணர்த்தி யுள்ளார்.  வங்கி அதிபர்களும், நிதி நிறுவன முதலாளிகளும் தங்கள் லாபத்திற்காக  விதிமுறைகளை அரசு தளர்த்த செய்த விதத்தையும், அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

புலனாய்வு பத்திரிகையாளரான தமக்கே, கடன் வலையின் பின்னணியில் தெரிய வந்த விஷயங்கள் திடுக்கிட வைத்ததாக   கூறும் ஸ்கிக்டர், பலரும் கடன் பிரச்சனையை உணர்ந் திருந்தாலும், ஒவ்வொருவரும் அதனை தனிப்பட்ட பிரச்சனையாக நினைத்துக் கொண்டிருந்ததாகவும், உண்மையில் இது சமூக பிரச்சனை என்பதை யாருமே உணரவில்லை என்றும் கூறுகிறார்.  எல்லோருக்கும் சுலபக்கடன் வழங்கியதன் மூலம் கடன் வசதியை ஜனநாயக மயமாக்கியதாக சொல்லப் பட்டாலும், இதன் விளைவாக  கடனுக்கு அடிமையான நிலையே ஏற்பட்டது என்றும் தெரிவிக்கிறார்.

 கடன்பட்டு தவித்தவர்களின் அவலத்தை படம் பிடித்து  காட்டும் போதே, இதனால் ஏற்படக்கூடிய விபரீதத்தையும் ஸ்கிக்டர் தனது படத்தில் கோடிட்டு  காட்டியதாக  விமர்சகர்களால் பாராட்டப் படுகிறார்.  ஒரு காலத்தில் உலக நாடுகளோடு தனது வளத்தை பகிர்ந்து கொண்ட அமெரிக்கா, வெளிநாட்டு வங்கிகளிடம் கடன்பட்டு நிற்கும் தேசமாக மாறியிருப்பதையும் வேதனையோடு குறிப்பிடுகிறார். கடந்த 25 ஆண்டுகளாக ஏற்பட்டு வந்த மாற்றம் இது என்றும், இதன் விளைவாக  கடனுக்கு அடிமையான குடும்பங்கள் அதிகரித்திருப் பதையும் அவரது செய்திப்படம் உணர்த்துகிறது.

 நிலைமை கைமீறி போவதற்கு முன் ஏதாவது செய்தாக வேண்டும் என்னும் வகையில் தேசிய அளவில் ஒரு விவாதத்தை தனது  செய்திப்படம் ஏற்படுத்த வேண்டும் என்றும் அவர் விரும்பினார்.

இந்த நோக்கத்தில் அவர் தோல்வி அடைந்து விட்டார் என்றே சொல்ல வேண்டும். அவரைப் போன்ற நிபுணர்கள் எச்சரித்தும் கூட அமெரிக்கா விழித்துக் கொள்ளவில்லை. இந்த செய்திப்பட வெளியீடு தொடர்பான  பேட்டி ஒன்றில் ஸ்கிக்டர், “அதிகரித்து வரும் அமெரிக்கர்களின் கடன் பற்றி யாருமே பேசுவதில்லை’ என்று வருத்தப்பட்டதோடு, அமெரிக்கா வில் ராணுவ வளாகம் உட்பட எல்லா இடங்களிலும் கடன் முதலைகள் நுழைந்து விட்டன என்று கூறியிருக்கிறார்.

அவரது இந்த செய்திப்படம் பல  திரைப்பட விழாக்களில்  திரையிடப்பட்டது. இந்த படம் பேசும்  முக்கிய விஷயங்கள்  குறித்த  விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்து வதற்காக  இந்த செய்திப்படத் திற்காகவென்றே  “இன் டெப்ட் வீ டிரஸ்ட்’ என்றும் பெயரில் இணைய தளம் ஒன்றை ஸ்கிக்டர் அமைத்திருக்கிறார்.

செய்திப்படத்தின் டிவிடியை  இந்த தளத்தின் மூலம் வாங்க முடிவதோடு,  கடன் கலாச்சாரம் தொடர்பான பிரச்சனைகளையும் தெரிந்து கொள்ள முடியும்.  இதற்காக தனியே  வலைப்பதிவு ஒன்றையும் அவர் நடத்தி வருகிறார்.

மேலும் வாரந்தோறும் கடன் பிரச்சனைகள் தொடர்பான செய்தி மடல் ஒன்றையும் வெளியிட்டு வருகிறார். அநேகமாக அமெரிக்கர்கள் தற்போது விரும்பி செல்லும் இணையதளங்களில் ஒன்றாக இந்த தளம் விளங்குகிறது.  அமெரிக்கர்கள் இப்போது கடன் நிவாரணியை தேடிக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

அமெரிக்கா, தனது புதிய அதிபராக பாரக் ஒபாமா தேர்வு செய்யப்பட்டிருப் பதை கோலாகலமாக கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கிறது. ஒரு காலத்தில் கருப்பர்களை அடிமைகளாக நடத்திய நாட்டில் கருப்பினத் தலைவரான ஒபாமா அதிபராக பதவிக்கு வந்திருப்பது, எல்லோரும் கூறுவதுபோல வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்கதுதான்.

அவர் அமெரிக்காவின் 31வது அதிபரான ஹெர்பர் ஹுவர் குடியரசு கட்சியைச் சேர்ந்தவர். 1929ம் ஆண்டு முதல் 1932ம் ஆண்டு வரை ஹுவர் அதிபராக இருந்தார். அமெரிக்காவின் மோசமான அதிபர் என்னும் பட்டத்தை ஜார்ஜ் புஷ் இவரிடம் இருந்துதான் தட்டிப் பறித்திருக்கிறார்.

ஹுவர் பதவியேற்ற ஆண்டில்தான் அமெரிக்காவுக்கு சோதனைக் காலம் ஆரம்பமானது. 1929ம் ஆண்டு ஏற்பட்ட பங்குச் சந்தை வீழ்ச்சியை தொடர்ந்து அமெரிக்க பொருளாதாரம் சீர்குலைந்து, வறுமையும் வேலை யில்லா திண்டாட்டமும் வாட்டியது. இதனால் உலக நாடுகளின் பொருளா தாரம் பாதிக்கப்பட்டது. அமெரிக்கா வையும், அகில உலகையும் ஆட்டிப் படைத்த இந்த பொருளாதார மந்தநிலை மாபெரும் தேக்க நிலை (கிரேட் டிப்ரஷன்) என்பது குறிப்பிடப்படுகிறது.

இன்றளவும், பொருளாதார பாதிப்புகள் பெரிய அளவில் ஏற்படும் போதெல்லாம், 1929ம் ஆண்டுக்கு பின் ஏற்பட்ட மாபெரும் தேக்க நிலை யோடு அவை ஒப்பிடப்படு கின்றன. வீடாக்கடன் நெருக்கடியால் சீர் குலைந்து போயிருக்கும் நவீன அமெரிக்காவில் ஏற்பட்டுள்ள பாதிப்புகளும் கூட இந்த தேக்க நிலையை நினைவுப்படுத்து கின்றன. ஆம், அமெரிக்காவில் சரித்திரம் திரும்பியிருக்கிறது.

1929ல் தேக்க நிலை ஏற்பட அப்போதைய அதிபர் ஹுவரை காரணமாக கொள்ள முடியாது. ஆனால், தேக்க நிலையை சீராக்குவதில் அவரால் திறம்பட செயல்பட முடியவில்லை. உண்மையில் அவர் பொருளாதார வீழ்ச்சியை கட்டுப் படுத்த எதுவுமே செய்யவில்லை. அரசின் அதிகமான தலையீடு அல்லது கட்டுப்பாடு, அமெரிக்கர்களின் ஆதார குணமான சுயசார்பு மற்றும் தனித் தன்மையை அழித்துவிடும் என்பது நினைத்த ஹுவர், பொருளாதார பிரச்சனைகளை தீர்கக், தன்னார்வ முயற்சிகளே உதவும் என்பது நம்பினார்.

எனவே பொருளாதாரத்தில் நேரிடை யாக தலையிடாமல் தன்னார்வ முயற்சிகளையே ஊக்குவித்தார். அதன்பிறகு நேரிடையான நடவடிக் கைகளையும் மேற்கொண்டார். ஆனால் அவரது பதவிக் காலத்தில் பொருளா தாரம் மீளவேயில்லை. அடுத்த தேர்தலில் அவர் படுதோல்வி அடைந்தார்.

ஹுவர் பதவியில் இருந்த காலத்தில், வேலையில்லா திண்டாட்டமும், பஞ்சமும் ஏற்பட்டு, பலர் வீடுகளை யும், உடைமைகளையும் இழக்கும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டனர். இவர்கள் வேறு வழியில்லாமல் நகருக்கு வெளியே, ஒதுக்குப்புறமான இடத்தில் குடில்களையும், கொட்டகைகளையும் அமைத்து அவற்றிலேயே வசிக்கத் தொடங்கினர். பல்லாயிரக்கணக் கானோர் இப்படி புழுதி பறக்கும் மைதானங் களில், கொட்டகைகளில் வசிக்கும் அவல நிலை உண்டானது. இத்தகைய தற்காலிக குடியிருப்புகள், அதிபர் பெயரிலேயே ஹுவர் வில்லே என்றழைக்கப்பட்டன.

பெரும்பாலான அமெரிக்கர்கள் இந்த திடீர் சேரிகள் பற்றி கேள்வி பட்டிருக்க கூட மாட்டார்கள். ஆனால் இன்று இத்தகையே ஹுவர் வில்லேக்கள் அமெரிக்கா முழுவதும் தோன்றியிருப் பதை நேரில் கண்டு திடுக்கிட்டுப் போயிருக்கின்றனர். வீடில்லாத ஆயிரக்கணக்கான அமெரிக்கர்கள் இந்த தற்காலிக கொட்டைகளில் தான் தஞ்சம் அடைந்திருக்கின்றனர்.

வளம் கொழிக்கும் நாடாக கருதப்படும் அமெரிக்காவில்தான் இந்த பரிதாப நிலை. போராலும், பெரும் பஞ்சத்தாலும் அவதிப்படும் நாடுகளில்தான் இத்தகைய நிலையை காணமுடியும். ஆனால் அமெரிக்கா விலோ வீட்டையும் வேலையையும் இழந்தவர்கள் தங்கள் நாட்டுக்குள்ளே அகதிகள் போல, கொட்டகைகளில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றனர்.
சியாடில், லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ், கலிபோர்னியா, ஆண்டிகுரியோ ஆண்டாரியோ என எந்த நகரும் இதற்கு விதி விலக்கல்ல.

சோம்பேறித்தனத்தாலும், தவறான வழிகளாலும், முயற்சி இல்லாததாலும் வேலை இல்லாமல், வீடில்லாத நிலைக்கு தள்ளப்பட்டவர்கள். மேலும் வீடில்லாதவர்களுக்கு அரசின் உதவி மற்றும் தொண்டு அமைப்புகளின் உதவி கிடைக்கும் என்பதால் இந்த நிலையை விரும்பி ஏற்றுக் கொள்ளவும் செய்தனர்.

ஆனால், தற்போதோ, நல்ல நிலையில் இருந்தவர்களும், நடுத்தர வர்க்க குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்களும் வீடில்லாதவர்களாக ஆக்கப்பட்டுள்ளனர். இவர்களில் பலர் இத்தகைய கதி தங்களுக்கு ஏற்படும் என்பதை கனவிலும் நினைத்துப் பார்த்ததில்லை என்பது கண்ணீர் மல்க கூறுகின்றனர்.

வீட்டுக் கடன் நெருக்கடியும், வேலையில்லாத பிரச்சனையும், இந்த கதியை ஏற்படுத்தியுள்ளன. கடன் வாங்கி வீடு வாங்கியவர்களில் பலர் பாதித் தவணையை திருப்பிச் செலுத்த முடியாத நிலைக்கு ஆளாகி, ஜப்தி நடவடிக்கை மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. இவர்கள் ஒன்று தாங்களாகவே வெளியேறிவிட்டனர் (அ) வெளியேற்றப்பட்டு விட்டனர்.

முதலீடு நோக்கில், சுலபக் கடனில் வீடு வாங்கியவர்கள், கடனோடு சேர்த்து வீட்டையும் தலை மூழ்கி விடுவோம் என்றுவெளியேறி விடு பட்டு வருகின்றனர். ஆனால், சொந்த வீட்டுக் கனவில் கடன் வாங்கிய வர்கள், வீட்டை பறி கொடுத்துவிட்டு நின்றனர். இவர்களில் வாடகை கூட கொடுக்க முடியாதவர்கள்.

வீடில்லாதவர்களாகி, கிடைக்கும் இடத்தில் தங்கி கொள்கின்றனர். அதாவது நரகத்திற்கு வெளியே நரக வாழ்க்கை. இந்த குடியிருப்புகள் சட்டவிரோதமானவை  என்பதால், போலீசார் வந்து கொட்டகைகளை அப்புறப்படுத்தி விடும் வாய்ப்பிருக் கிறது. இதனால் பலர், நள்ளிரவில் வந்து படுத்து தூங்கிவிட்டு, விடியும் முன் எழுந்து சென்று விடுகின்றனர். ஆனால், நூற்றுக்கு மேற்பட்ட குடில்கள் அமைக்கப்பட்டிருக்கும் இடங்களைப் பார்த்து, காவலர்களே பரிதாபப்பட்டு விட்டு விடுகின்றனர்.

நேற்று வரை, இரண்டு படுக்கை யறை கொண்ட வீடுகளில் வசித்தவர் கள், புழுதி பறந்த தரையில் கொட்டும் பனியிலும், குளிரிலும், நைலான் குடில்களில் படுத்துக் கிடக் கின்றனர். ஒரு சில நகர கடைகளும், தொண்டு நிறுவனங்களும் இவர்கள் மேல் கருணை கொண்டு, உணவு மற்றும் உடை ஆகிய வசதிகளை செய்து தருகின்றன. குடிலில் இருப்பவர்கள் குளிப்பதற்காக என்று தற்காலிக குளியல் அறைகளும் சில இடங்களில் அமைத்து தரப்பட்டுள்ளன.

குறிப்பிட்ட ஒரு முகாமில், ஆறு மாத கைக் குழந்தையோடு பெண்மணி ஒருவர் தங்கியிருப்பதை பார்த்து, திடுக்கிடவும் நேர்ந்தது. இதனை யடுத்து கர்ப்பிணிகள் தங்கியுள்ள குடில், குழந்தைகளுடன் அம்மாக்கள் தங்கியுள்ள குடில் என்றெல்லாம் வகைப்படுத்தி நிவாரண உதவி வழங்கி வருகின்றனர்.
கடன் சுமையால் வீடுகளை பறிகொடுத்தவர்கள் மட்டும் அல்லாமல், திடீரென வேலையை இழந்து, வாடகை கொடுக்க முடியாத, நடுத்தர வர்க்கத்தினர் பலரும், வீடில்லா தவர்களாகி குடில்களிலும், கொட்டகை களிலும் வசித்து வருகின்றனர்.

இன்றும் சிலரோ, வசிப்பதற்கு வீடில்லாத நிலையில், அதனை வெளியே காட்டிக் கொள்ளாமல் கவுரவமாக கார்களிலேயே வசித்து வருகின்றனர். இரவு நேரங்களில் காரிலேயே படுத்து தூங்கிவிட்டு, காலை எழுந்ததும் காரிலேயே சுற்றித் திரிகின்றனர். நடுவே எங்கேனும் பொது இடத்தில் குளித்துக் கொள்கின்றனர். இல்லை வாரம் ஒருமுறை ஓட்டலில் அறையெடுத்து தங்கி குளித்துக் கொள்கின்றனர்.

இந்த ரகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் மறைந்திருக்கும் வீடில்லாதவர்கள் என்றழைக்கப்படுகின்றனர். இந்த கவுரவமான வீடில்லாதவர்கள் நிலையும் பரிதாபமானதுதான். பார்க்கிங் செய்யக் கூடாத இடத்தில் காரை நிறுத்தி தூங்கினால் போலீசார் அபராதம் விதித்து விடுவார்கள். ஒதுக்குப் புறமான இடத்திற்கு சென்றால் அங்கே சமூக விரோதிகள் தொல்லை தருவார்கள். இவற்றின் நடுவே, வீடில்லாமல் இருக்கிறோம் என்ற உண்மை மற்றவர்களுக்கு தெரிந்து விடுமோ என்ற அச்சமும் விரட்டிக் கொண்டே இருக்கும். இளைஞர்கள், இடம் அல்லாமல் வயதான பெண்மணிகள் கூட இப்படி காரிலேயே வசிக்கும் நிலை இருக்கிறது. எல்லாம் காலத்தின் அலங்கோலம்தான்.

வீடில்லாமல் கார்களில் வசிப்பவர்களுக்கு நிலைக்கு இறங்கிய சான்டா பார்பரா நகர நிர்வாகம், அங்கே வீடில்லாதவர்களில் கார்களை இரவில் நிறுத்திக் கொள்வதற்காக என்று பிரத்யேக பார்க்கிங் வசதியை செய்து தந்திருக்கிறது. நிலைமை அந்த அளவுக்கு மோசமாக இருக்கிறது. குறிப் பிட்ட சில நகர சபைகள் ஜப்தி நடவடிக் கைக்கு கட்டுப்பாடு விதித்துள்ளன.

கடந்த ஓராண்டுக்கும் மேலாக அமெரிக்காவில் இந்த பரிதாப நிலையே நீடிக்கிறது. வீடில்லாத வர்களின் எண்ணிக்கை முன் இல்லாத அளவுக்கு அதிகரித்திருப்பதாக புள்ளி விவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன.

நடுத்தர வர்க்கத்தை நடுத் தெருவுக்கு கொண்டு வந்ததோடு அமெரிக்காவாக மட்டுமே
இருக்க முடியும். ஈராக் போரிலும், ஆப்கானிஸ்தான் போரிலும், கோடி, கோடியாக டாலர்களை கொட்டிய படி, யுத்த மோகத்தில் பொருளாதார பிரச் சனையை கோட்டைவிட்ட அதிபர் ஜார்ஜ் புஷ் சாதித்திருப்பது இதுதான்!

இந்த பின்னணியில் தான் பாரக் ஒபாமா அதிபராக வந்துள்ளார். கருப்பர் இனத்தை தலைநிமிரச் செய்த அவர் இனி அமெரிக்காவை தலை நிமிரச் செய்ய வேண்டும். தற்போதுள்ள நிலையில் அதைவிட சவாலானது வேறில்லை

சாப்ட்வேர்  நிபுணர்களைப் போலவே, வட்டிக்கு கடன் கொடுப்பதில்  வல்லவர்களும், தொழில் வாய்ப்புக்காக அமெரிக்கா செல்லாம்! காரணம் இன்று அமெரிக்கா வில் செழிப்போடு விளங்குவது வட்டிக்கு கடன் கொடுப்பது தான்!

வளர் முகத்தில் இருப்பதும் இந்த தொழில் தான்!

வட்டிக்கு கடன் கொடுப்பது என்றால், ஏதோ நம்மூரில் இருப்பது போல, வட்டிக்கடைக் காரர்களையும், தண்டலுக்கு விடுபவர்களையும் போல நினைத்து கொள்ள வேண்டாம்.

ஒரு வங்கியைப் போல, நிதி நிறுவனத்தைப் போல, திட்டமிடப் பட்டு மிக அழகாக கடன் கொடுக்கும் தொழில் நடைபெற்று வருகிறது. செயல்பாட்டிலும் சரி, அளவில் சரி, கடன் கொடுப்பவர்கள் வங்கிகளுக்கு  நிகராகவே இயங்கி வருகின்றனர். சுருக்கமாகச் சொன்னால், வட்டிக்கு கடன் கொடுப்பதும் அமெரிக்காவில் நிறுவனமயமாகி இருக்கிறது.

———

சம்பளப் பணம் 20 தேதி வாக்கில் தீர்ந்து விட, மாத கடைசியில் செலவுகளுக்கு வழி தெரியாமல் பிதுங்கி நிற்பது நடுத்தர மற்றும் கீழ் தரவர்க்கத்து குடும்பங்கள் தவறாமல் எதிர் கொள்ளும் அனுபவமாகவே இருக்கிறது. மாத கடைசி நாட்களை கழிக்க 50க்கும், 100க்கும் கையேந்தி நிற்பதை தவிர, வேறு வழியில்லை.

மாதக்கடைசியில் நெருக்கடி ஏற்பட்டால் சம்பளம் வந்தவுடன் தந்து விடுகிறேன் என்று தெரிந்தவர்களிடம் கடன் கேட்பதும் உண்டல்லவா? இந்த தேவை அமெரிக்கர்களுக்கு இல்லை! காரணம் அவர்களுக்கு சம்பள தினக்கடன் மூலம் கேட்காமலேயே கடன் கிடைத்து விடுகிறது.

சம்பள தினக்கடன் என்றால், அடுத்த மாத சம்பளம் வருவதற்கு முன் அந்த தொகையையே அடமானமாக வைத்துக் கொண்டு முன்னதாக வழங்கப்படும் பணமாகும்.  உதாரணமாக 300 டாலர் தேவை என்றால் 50 டாலரை முதலிலேயே வட்டியாக பிடித்துக் கொண்டு 250 டாலரை கையில் கொடுத்து விடுவார்கள். சம்பளம் வந்தவுடன் 300 டாலரை செலுத்தி விட வேண்டும்.

பெரிய அளவில் சேமிப்போ, வேறு எந்த நிதி ஆதாரமோ இல்லாத குடும்பங்கள் அவசர தேவையை பூர்த்தி செய்வதற்காக இந்த சம்பள தினக்கடன் பழக்கத்திற்கு வந்தது. இந்த கடனை பெறுவது மிகவும் சுலமானது சமீபத்திய சம்பள ரசீது (அ) வங்கி கணக்கு அறிக்கையை காண்பித்தால் போதுமானது. அதையெல்லாம் விட, முன் தேதியிட்ட காசோலையில் கையெழுத்து போட்டு கொடுத்தாலே கூட போதும் தான்.

மேலோட்டமாக பார்க்கும் போது அட பரவாயில்லையே தேவை அறிந்து கொடுக்கப்படும் கடனாக இருக்கிறதே என்று நினைக்கத் தோன்றலாம். உண்மை அதுவல்ல. முதலில் இந்த கடனுக்கான வட்டி என்பது மிகவும் அதிகம். இரண்டாவதாக இந்த கடனுக்கு அடிமையாகிவிட்டால் மீளுவது கடினம். லட்சக்கணக்கான அமெரிக்கர்கள் இப்படி தவித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

அவசரத் தேவைக்கு மோதிரத்தை அடமானம் வைத்து பணம் வாங்குவது சகஜமானது தான். ஒரு சிலர் காசோலையை அடமானமாக வைத்துக் கொண்டு கடன் தருவதும் உண்டு தான்.
ஆனால், இவை எல்லாமே அவசரக் காலத் தன்மை கொண்டவை மட்டுமே. கூடுமானவரை இந்த வகை கடன்களை தவிர்க்க வேண்டும் என்றே எல்லோரும் விரும்புவார்கள் அமெரிக்காவில் நிலைமை என்ன தெரியுமா? சம்பள தினக்கடன் என்பது பரவலாகவும், தவிர்க்க இயலாததாகவும் இருக்கிறது.

சம்பள தினக்கடன், உடனடி பணமாக முன் வைக்கப்பட்டு, விளம்பரம் செய்யப்படுகிறது. துரித உணவைப் போல துரித பணம், துரித உணவு கலாச்சாரத்திற்கு பழகிய அமெரிக்கர் களுக்கு துரித பணம் என்பது ஏற்புடையதாக அமைந்துவிடாது.

எனினும், துரித உணவு போல, துரித பணம் மலிவானதல்ல. ஆரம்ப வட்டியே அதிகம் என்பதோடு மீண்டும், மீண்டும் பயன்படுத்தும் போக வட்டி குட்டி போட்டுக் கொண்டே இருக்கும். கடன் வழங்கும் நிறுவனங்கள் அதை தான் ஊக்குவிக்கின்றன.

அதாவது முதல் மாத கடனை திருப்பிச் செலுத்த முடியாத நிலையில், அந்த பாக்கியை நிலுவையில் வைத்துக் கொண்டு புதிதாக கடன் வழங்க அவை தயங்குவதில்லை.
இந்த வகை கடன்களுக்கு சுழலும் கடன் என்பது பெயர். கிரிடிட் கார்டு நிறுவனங்கள் மத்தியில் இவை பிரபலமாக இருக்கின்றன. அசலை திருப்பிச் செலுத்த முடியாவிட்டாலும், பாதகமில்லை. வட்டியை செலுத்தி விட்டு, மேற்கொண்டு கடன் வாங்கி கொண்டேயிருக்கலாம். 

கடன் இவ்வாறு சேர்ந்தபடி வெளியே இருப்பதை தான் கிரிடிட் கார்டு நிறுவனங்கள் திட்டமிட்டு ஊக்குவிக்கின்றன. சம்பள தினக்கடன் வழங்கும் நிறுவனங்களும் இதையே தான் செய்கின்றன. எனவே மாதச் செலவுகளை சமாளிக்க முடியாதவர்கள் சுலபமாக கிடைக்கும் சம்பள கடனுக்கு ஆசைப்பட்டனர் என்றால் அதிலிருந்து விடுபடுவது மட்டும் சுலபம் இல்லை. கிட்டத்தட்ட கந்துவட்டிக்கு நிகரானது தான் இந்த நடைமுறை.

அமெரிக்கா முழுவதும், இத்தகைய சம்பள கடன் வழங்கும் நிறுவனங்கள் செயல்பட்டு வருகின்றன. மாதந்தோறும் 1.5 கோடி அமெரிக்கர்கள் இத்தகைய கடனை பெற்று வருகின்றனர்.

அமெரிக்காவிலேயே கூட சம்பளக் கடன் வழங்குவது என்பது பழைய பழக்கம் தான். ஆனால், அந்த காலத்தில் இவை எப்போதாவது மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தது. தவிர கடன் வாங்குபவர்களுக்கு இது அபாயகரமானது என்பது உணர்வு வாட்டியெடுக்கும்.
நவீன அமெரிக்காவிலோ சம்பள தினக்கடன் இயல்பானதாக மாற்றப்பட்டு விட்டது. இந்த கடனை அளிப்பவர்கள் பளபளப்பான அலுவலகங்கள் மூலம் கவுரவமாக செயல்பட்டு வருகின்றன.

கடன் நிறுவன ஊழியர்கள் நேர்த்தியான உடையணிந்து, பவ்யமாக வந்து, கடன் தந்துவிட்டு செல்கின்றனர். இது மட்டும் அல்லாமல், சம்பள தினக் கடன் பெறுவது சகஜமானது என்ற தோற்றத்தையும் இந்நிறுவனங்கள் ஏற்படுத்தி விடுகின் றன. அதற்கேற்ப வசீகரமான வார்த்தை களோடு கவர்ச்சிகரமான விளம் பரங்களை  வெளியிடுகின்றன.

இந்த விளம்பரங்கள் வெகு கவனத்தோடு கடன் என்ற வார்த்தை தவிர்க்கப்பட்டு “சம்பள முன்பண கணக்கு’ போன்ற புத்திசாலித்தனமான சொற்றொடர்கள் இடம் பெற்றிருக்கும். உங்கள் நிதிப் பிரச்சனைக்கான சுலபமான தீர்வு என விளம்பரங்கள் உறுதி அளிக்கும்.
அதாவது கடனுக்கான மொழியை அழகாக மாற்றியமைத்து கடன்படுவது  என்றும்  தவறேயில்லை  என்ற எண்ணம் உண்டாக்கப்படுகிறது.

இதே போலவே, வருமான வரி தாக்கல் செய்தவர்களுக்கு அந்த தொகை அரசால் திருப்பி அளிக்கப்படும் நடைமுறை உள்ளது. பல மாதங்கள் கழித்து வரக்கூடிய அந்த தொகைக்கு எதிராகவும் நிறவனகள் கடன் வழங்க தயாராக உள்ளன. பென்ஷன் காசோலை, அரசு தரும் நிதியுதவி காசோலை மிதெல்லாம் கடன் வழங்க பிரத்யேக நிறுவனங்கள் உள்ளன.
அமெரிக்காவில் எங்கு பார்த்தாலும் கடன் தான். அப்பாவி அமெரிக்கர்கள் இந்த கடன் கலாச்சாரத்தில் சிக்கி தவித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்.